ความจริงของวงการโดจินในไทย


อย่าเอาประเทศเราไปเปรียบกับประเทศอื่นครับ เพราะ
1.ตลาดโดบ้านเราแคบกว่าเค้ามาก และขายได้น้อย
(50 เล่ม/งาน โดยประมาณ)ไม่เหมือนบ้านเค้า มีร้านให้รับวาง มีเว็บให้สั่งซื้อ มีตลาดรองรับมาก แค่เปรียบขนาดงานกับจำนวนคนเข้างานก็เห็นได้ชัดแล้ว
2.จากข้อ 1 พอขายได้น้อย กำไรก็น้อย น้อยจนคนวาดโดส่วนมากรู้อยู่แก่ใจว่า ไปทำพวกงานพาทไทม์ กำไรมันดีกว่าวาดโดมากมาย แต่ทุกวันนี้ที่พวกเค้ายังวาดมาวางขายในงาน ผมมั่นใจว่าเค้าใจรักจริงๆ แต่ก็ยังต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
3.กำลังซื้อของที่นู่นเหนือกว่าเรามาก ถ้าเค้าอยากได้จริงๆ เค้าจะพยายามทุกวิถีทางที่จะซื้อโดจิน แม้ว่าตัวเค้าจะมีไฟล์สแกนอยู่ในเครื่องแล้วก็ตาม
ส่วนบ้านเรา ยืมเพื่อนอ่าน ไม่ก็ยืนอ่านหน้าบู๊ทจนจบแล้วก็ไป(เรื่องจริงที่คนขายโดเกือบทุกคนต้องเจอ)
และข้อ 4.การเก็งกำไรสามารถทำได้ แต่ต้องถูกสถานที่และกาลเทศะ เช่นเค้าอาจจะซื้อไปหลายเล่ม เพราะเพื่อนเค้าอาจจะมางานไม่ได้ เลยฝากซื้อ หลังจากจบงานแล้ว เค้าจะเอาไปขายต่อเพื่อเค้าเล่มละกี่ร้อยก็เรื่องของเค้า ตราบเท่าที่ผู้ซื้อยังพอใจจะซื้อแต่ที่มันเกิดขึ้นนี่ มันเล่นซื้อในงาน ละเอามาขายกลางงานเหมือนจะหยามกันแบบนี้ ผมเห็นว่ามันไม่สมควรมาก ถึงมากที่สุด

ส่วนเรื่องประมูลของญี่ปุ่น ก็อย่างที่ผมกล่าวไปครับ งานมันจบแล้ว เค้าถึงเอามาประมูลขายใช่ไหมล่ะ มันไม่น่าเกลียดเท่าซื้อไปเก็งกลางงานอยู่แล้ว อีกอย่าง ของที่ประมูลส่วนมาก มันก็เป็นของจากงานเก่าๆ สำหรับคนที่อยากสะสม ไม่ก็ของที่ไม่มีให้ซื้อหน้าเว็บเท่านั้นแหละครับ

About these ads

Posted on 24/07/2009, in General knowledges. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: