ร้านนี้อยู่ใกล้ๆสะพานข้ามคลอง ใกล้กับร้านข้ามต้มร้านใหญ่ตรงนั้น

086-351-4469
02-731-0393-6

20 บาท เล่นได้ 2 ชม. ของ Micropay

Promp NetCafe System Version 1.63

40 ล้านเสียง อยากให้ไอ้ชั่วภูมิพลกลิ้งตกรถเข็น

ผู้ก่อการร้ายและล้มล้างสถาบันตัวจริงคือภูมิพล

กูแดง เป็น แม่ของพวกสลิ่ม

King Taksin

ประเทศไร้ความยุติธรรม ตาสว่างทั้งแผ่นดิน

ประกวด MR REDSHIRT หนุ่มเสื้อแดง

แผ่นดินนี้ของกู ไม่ไช่ของพ่อใคร

ยุทธการลงทัณฑ์นักล่าแม่มด-Sanction Witch Doctors

Liberal Thai – ไอ้นี่มันมีบล็อคใน wordpress นี้ด้วย ช่วยถล่มให้บล็อคมันเจ๊งกันหน่อยเถอะ

ชมรมคนเคยรักเจ้า แห่งประเทศไทย

ไอ้บอดจอมลวงโลก รักคุณทองแดง

มั่นใจว่าทักษิณชกภูมิพลหมัดเดียวน็อคแน่

แฟนคลับ จตุพร พรหมพันธุ์ (แฟนคลับจตุพร)

จิรายุ ห่วงทรัพย์

The Great PM ever เรารักนายกทักษิณ

สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ

Ratchaprasong Reunion – พวกเสื้อแดงเลวระยำใช้หน้าเพจอันนี้ในการระดมพลไปชุนนุมที่ แยกราชประสงค์

ความจริงวันนี้ ความจริงประเทศไทย (เนมานย่าวิดิช แห่งแมนยู)

ว่าที่ร้อยตรี Redshirt รักพระเจ้าตากสิน

United Front for Democracy Against Dictatorship

คอกวัว ราชประสงค์

Ruang Krit (Kritred)

นินจา รักสีแดง (Ninjapink)

Weloveking Kong

ความลับราชวงศ์ไทย

ราชวงศ์จักรีสมสู่กันเองในหมู่เครือญาติเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน

Hi s Tales

ม.จุฬา – การจัดการการบินรุ่นที่ 5 การจัดการโรงพยาบาลและการรักษาสุขภาพ

ม.เชียงใหม่ – การจัดการอุตสาหกรรมเกษตร

ม.เกษตร – สอนด้วย eng. คือ ASEAN Business and Management

นิด้า – โครงการฝึกอบรมการบริหารและพัฒนาทรัพยากร มนุษย์ไปสู่องค์การยุดใหม่

ม.รังสิต – การแพทย์แผนตะวันออก

ม.แม่ฟ้าหลวง – เวชศาสตร์ชะลอวัยและฟิ้นฟูสุขภาพ

ม.หัวเฉียว – เทคโนโลยีเภสัชกรรม วิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง

ส่วน 2 คือ ตั้งแต่ข้อ 101-200 ทำเองด้วยการอ่านแล้วตอบ ต้องทำเร็วๆเพราะจะเหลือเวลาจากการฟังอีกชั่วโมงครึ่ง มีอีเมล์ธุรกิจถึง 13 ฉบับ หน้าละ 1 คู่ ถามจดหมายละ 5 ข้อ

UPS want TOEIC at least 550
Mektec 500-550
Benchmark Electronics 750
Bangkok Airways 650
Phuket Air 600
AIS Call Center 650
Siam DENSO 400
Singapore Airline – Cabin Crew:Woman only 600
Nok Airline 450
Eastwater 500
Oriental Thai 600

บริษัท ออเร้นจ์ มาร์ท ประเทศไทย
49/55 ม.3 ถ.สุขาภิบาล 5 แขวงออเงิน
เขตสายไหม กทม. 10220

02-998-1740
087-692-6484
082-332-2287
083-150-8368
085-042-0394

บริษัท บิ๊ก วอร์เนอร์ จำกัด
67/69 ม.7 ถ.พหลโยธิน แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กทม. 10220
02-972-3440

บริษัทพรีเมี่ยม ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
41/91-92 ม.4 ถ.บางกรวย-ไทรน้อย ต.บางบัวทอง อ.บางบัวทอง
จ.นนทบุรี 1110
02-922-7365-8

ชั้น 2 ไม่มีอะไรมาก

ชั้น 3 โซนขายคอมและอุปกรณืเกี่ยวข้อง เดินมาลึกสุดมีร้านเล่นเน็ต+เกมส์ ครึ่งชม. 10 บาท 1 ชม. 25 บาท

Link : http://www.manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9530000024631

“หมอเดว” เผยเด็กไทยเกินครึ่งไร้จุดยืน ไม่มีพลังในตัวเองต้านสิ่งเลวร้าย เหตุหลงอยู่ในวังวนการพนัน ติดวัตถุนิยม หวังรวยทางลัดไม่สนผิดชอบ เตือนรัฐบาลรอบคอบเดินหน้าหวยออนไลน์ หนุนผันเงินทำกองทุนเด็กเยาวชน และครอบครัว สร้างพื้นที่สร้างสรรค์

นพ.สุริยเดว ทรีปาตี หัวหน้าคลินิกเพื่อนวัยทีน สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี กล่าวถึงกรณีคณะทำงานด้านกฎหมายเกี่ยวกับโครงการออกสลากเลขท้าย 2 ตัว 3 ตัว ผ่านเครื่องอัตโนมัติ ได้ข้อสรุปยกเลิกแล้วนั้น ว่า ขอขอบคุณที่รัฐบาลมีความจริงใจในการแก้ปัญหาสลากเลขท้าย 2 ตัว 3 ตัว จากการสำรวจสุขภาพเด็กและเยาวชน และต้นทุนชีวิต ร่วมกับโครงการเฝ้าระวังเด็กและเยาวชน (Child Watch) ช่วงปี 2551 –2552 ในเยาวชนจำนวน 2.8 หมื่นคน ใน 18 จังหวัดทั่วประเทศ พบว่าเด็กเล่นการพนันเพิ่มขึ้น 4 เท่าหลังมีหวยบนดิน แต่เมื่อวิเคราะห์ด้านต้นทุนชีวิต พบเยาวชนเกินครึ่งหรือ 60% ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพนัน ตั้งแต่การซื้อ ขาย เดินโพย จะมีต้นทุนชีวิตต่ำ 3 ด้านอย่างชัดเจน คือ 1.ขาดจุดยืนพลังตัวตน 2.ขาดวินัยในตนเองและครอบครัว 3. ขาดแบบอย่างที่ดีทั้งในครอบครัวและชุมชน ซึ่งถือว่าน่าเป็นห่วงเพราะเยาวชนไทยเพียง 40% เท่านั้นที่จะสามารถเอาตัวรอดได้

“เด็กที่ขาดต้นทุนชีวิตด้านจุดยืนและพลังในตัวเอง ทำให้เด็กถูกเขย่าได้ง่าย มีทัศนคติเชื่อการรวยทางลัด ทำให้ขาดความอดทน สามารถทำอะไรก็ได้ที่รวยเร็ว โดยไม่สนใจว่าจะเป็นวิธีที่ถูกต้องหรือไม่ เช่น การเดินโพยบอล ขายยาเสพติด แสดงให้เห็นว่าต้นทุนชีวิตด้านจุดยืนและพลังในตัวเอง ส่งผลกระทบไปถึงศีลธรรม คุณธรรม จริยธรรม จึงเห็นได้ว่าเยาวชนรุ่นใหม่ติดวัตถุนิยมจำนวนมากขึ้น ซึ่งรัฐบาลควรตระหนักและหาทางแก้ไขปัญหาดังกล่าวอย่างจริงจัง” นพ.สุริยเดว กล่าว

นพ.สุริยเดว กล่าวอีกว่า หากรัฐบาลปล่อยให้เกิดหวยออนไลน์ และไม่มีการควบคุมการซื้อ ขายให้เด็กและเยาวชน จะทำให้เกิดผลกระทบโดยตรงอย่างแน่นอน เพราะการวิเคราะห์ต้นทุนชีวิตชี้ชัดว่าเยาวชนไทยมีความอ่อนแอในเรื่องนี้อย่างมาก รัฐบาลควรหาทางออกและแก้ปัญหาเพื่อป้องกันไม่ให้เด็กเข้าไปติดอยู่ในวงจรหวยออนไลน์ เช่น เปลี่ยนเป็นแบบสลากสะสมทรัพย์ รวมทั้งจำกัดอายุผู้ซื้อ เพื่อไม่ให้เด็กเข้าถึงได้ง่าย ล่อใจให้ซื้อ นอกจากการป้องกันเพื่อกันเด็กออกจากวงจรการพนันต้องหาทางเสริมสร้างด้วยการนำเงินที่ได้มาจัดตั้งเป็นกองทุนเพื่อเด็ก เยาวชน และครอบครัว เพื่อนำไปสนับสนุนให้เกิดกิจกรรม เปิดพื้นที่สร้างสรรค์ในสังคม

ภาพรวมในการนำเทคโนโลยีทางด้าน IT มาใช้ในองค์การนั้นมี 5 คือ HRM, HRD … ซึ่งข้อมูลนั้นอยู่บนฐานข้อมูลเดียวกันทั้งหมดโดยโปรแกรม ..maimframe ฯลฯ แต่จะใช้คนละ Browser เพื่อเข้าสู่โปรแกรม โดยตั้งแต่ปี 2550 เป็นต้นมา CAT ได้เริ่มจัดทำแผนโครงการและกำลังดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง โดยเป็นระบบข้อมูลสาระสนเทศแบบ ESS ; Electronic Self Service แบบเดียวกันกับ ปตท. ซึ่งทาง CAT มีงบประมาณรองรับในการจัดทำระบบนี้ซึ่งในปัจจุบันกำลังหาผู้ว่าจ้างเข้ามาทำ implement
ประโยชน์ของเทคโนโลยี ESS ใน HR (ทางหน่วยงานมีการวางแผนเน้นการใช้ IT เพื่อให้สอดคล้องกับ Master Plan)
ในด้านการสรรหา
มีการใช้ระบบ E-Recruitment เข้ามาใช้ในการสสรหาพนักงาน ซึ่งสามารถช่วยในคัดกรองพนักงานได้ในเบื้องต้นแต่ก็ยังไม่ดีเพียงพอเท่ากันการที่พนักงานเดินเข้ามาสมัครงานด้วยตนเอง
ในการทำงานและพัฒนาพนักงาน
รองรับการทำงานแบบ e-office คือสามารถรับส่งงาน บันทึกข้อมูลเอกสาร ส่งผ่านงานไปยังแผนกต่างๆ ได้และยังช่วยให้พนักงานทราบได้ว่างานที่จากปกติต้องวนไปตามสายงานต่างๆว่าตอนนี้อยู่ที่ใด ใครกำลังพิจารณา โดยผ่านทางคอมพิวเตอร์
เกิดความสะดวกสบายแก่พนักงาน
ลดการใช้ทรัพยากรกระดาษ (Paperless)
ไม่ว่าจะขออนุญาต หรือขออนุมัติ ก็จะมีการจัดทำเอกสารในระบบแล้วส่งผ่านไปตามลำดับชั้นแบบ Attachment เพื่อทราบและอนุมัติ เมื่ออนุมัติแล้วจึงจะพิมพ์ออกมาเพื่อลงลายเซนต์
สามารถเรียกดูข้อมูลต่างๆของพนักงานเช่น วุฒิการศึกษาที่ผ่านมาของตนได้โดยไม่ต้องไปรื้อค้นเอกสารที่เป็นกระดาษ เป็นแฟ้มงานได้โดยระบบมีความปลอดภัยสูงจาก one computer, one user.
ทางด้านสวัสดิการหรือแรงงานสัมพันธ์นั้นพนักงานสามารถค้นหาระเบียบ กำหนด ข้อกฎหมาย หนังสือต่างๆผ่านทางระบบได้
พนักงานสามารถเข้าไปฝึกอบรม E-learning จากระบบ intranet ซึ่งพนักงานสามารถเข้าไปเลือกอบรบหลักสูตรที่ตนต้องการตามสายงานของตนได้ นอกจากนี้ยังมีสายงานกลางที่ออกแบบหลักสูตรมาเพื่อให้พนักงานในทุกตำแหน่ง ทุกหน่วยงานสามารถเข้าฝึกอบรมเพื่อเพิ่มศักยภาพในตัวเองได้ ซึ่งการ Training นี้จะมีการบันทึกข้อมูลพนักงานว่าเคยฝึกอบรมหลักสูตรนี้หรือยังและจะมีการแจ้งว่าในปีนี้มีหลักสูตรใหม่ๆใดบ้างที่พนักงานสามารถเข้าอบรมได้และถึงแม้ว่าจะเป็นพนักงานรุ่นเก่าก็จะได้รับการฝึกอบรมตามข้อมูลแม่บท IT ที่ให้ว่าพนักงานหนึ่งคนกับคอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่อง
สามารถวัด KPI และ Competency ของพนักงานได้ผ่านฐานระบบข้อมูล สามารถนำไปเป็นข้อมูลเพื่อใช้ในการเลื่อนเงินเดือนเป็นเปอร์เซนต์ได้และระบบสามารถประเมินแล้วปรับเพิ่มเงินเดือนได้ในทันที ซึ่งระบบการประเมินนี้จะรวมข้อมูลจากทั้งหน่วยงานส่วนกลางและส่วนภูมิภาค สามารถช่วยรถการใช้กำลังคนและเอกสารได้เป็นจำนวนมาก
สามารถให้ข้อมูลได้ในทันทีว่าในปีนี้จะมีพนักงานที่จะเกษียรจำนวนเท่าไหร่ ใครบ้างที่จะได้รับเรื่องราชย์ฯ
Anywhere, Anytime พนักงานสามารถเรียกดูข้อหรือส่งงานด่วนไม่ว่าจะอยู่ที่ใด เวลาใดได้ทันท่วงที
Tele-conference การประชุมทางโทรภาพ CAT ถือเป็นเจ้าแรกที่ได้นำระบบนี้มาใช้ เพราะ CAT เน้นการโทรศัพท์ทางไกล หรือการเน้นการประชุมระหง่างประเทศ ซึ่ง CAT เป็นเจ้าของ Gate Way เช่น การจัด Event ของ CAT ในส่วนกลาง ก็จะมีการถ่ายทอดผ่าน WAB CAT เพื่อให้ CAT ส่วนภูมิภาคได้มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น ซักถามและโต้ตอบได้แบบ Real Time
พนักงานสามารถติดต่อจองห้องประชุมหรือสั่งของได้ผ่านทางระบบ e-office ซึ่งสามารถช่วยลดปัญหาที่ว่าไม่สามารถติดต่อพนักงานได้เมื่อพนักงานไม่อยู่ที่โต๊ะ

ส่วนของเทคโนโลยีที่นำมาใช้
ส่วนใหญ่ในเทคโนโลยีที่ใช้จะเป็น Software สำเร็จรูปที่มานำเสนอ สำหรับ CAT จะมีทีมงานโดยเฉพาะในการพัฒนา Software มารองรับจนกว่าจะมีการจัดทำระบบขึ้นมาใหม่ เช่นมีการเปิดรับสมัครงานทาง on-line ซึ่งเป็นการคัดกรองเบื้องต้นในระดับหนึ่ง ซึ่งการรับสมัครงานนี้ก็อยู่ในขั้นของการทดลองใช้ มีการเก็บข้อมูลเพื่อมาพัฒนาระบบตัวใหม่ที่จะนำมาใช้ในปี 54

ข้อเสีย คือ IT นั้นขึ้นกับฐานข้อมูล, software ที่ใช้, Electronic, tools เครื่องเครือข่าย, ความไม่เสถียรของ server แต่ส่วนใหญ่ปัญหาที่เกิดจะกระทบเล็กน้อย เพราะมีการ back up ข้อมูลไว้
ในด้านเทคโนโลยีนี้ ด้าน HR ไม่ได้มีการทำการประเมิน แต่จะมีฝ่ายกลยุทธ์เทคโนโลยีสารสนเทศจะเข้ามาดูเทคโนโลยีด้าน IT ทั้งหมดให้กับองค์การ เช่น งานตรงไหนบ้างที่ควรมีระบบ IT Support บ้าง และจะมีการจ้างบริษัทที่ปรึกษาเป็นครั้งคราวเข้ามาดู ปรับ วิเคราะห์

ที่ยังขาดเหลือ
ผลการประเมินศักยภาพของพนักงานว่าพัฒนาเพิ่มขึ้นไหมหลังจากที่นำระบบนี้เข้ามาใช้
หากว่าผลการปฏิบัติงานของพนักงานไม่เป็นไปตามที่คาดไว้จะมีการแก้ปัญหาอย่างไร
ในส่วนที่ระบุไว้ในแผนแม่บทว่าจะมีการเปลี่ยนคอมพิวเตอร์ทุกๆ 3-5 ปีนั้นจะไม่เป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรหรอกหรือ เหตุใดจึงไม่ทำการเปลี่ยนเฉพาะตัว Hard disk
ทางหน่วยงานมีมาตรการใดไหมที่จะใช้ห้องกันระบบจาก Hacker
ไม่ทราบว่าในขั้นตอนการประเมินต่างๆนั้นเช่นการประเมิน KPI, Competency นั้นมีวิธิการอย่างไร
จุดเด่นในการนำ Technology มาใช้ใน HR ที่ CAT มั่นใจว่ามีความแตกต่างและโดดเด่นกว่าหน่วยงานอื่นคือ?

แบบที่สอง คือ จ่ายเงินให้ตลอดแม้จะไม่มีงานเข้ามา แต่ถ้ามีงานเข้ามา เราจะได้เงินส่วนแบ่งแค่ 5 พัน อีก 15000 หักเข้าบริษัท รู้สึกว่าจะเสียเปรียบกว่าแบบแรกอยู่มาก

เพื่อนจุ้ยมีทั้งทำเอกชนและเอ็นจีโอ

เจอ พุฒ ที่ไว้หนวด+ใส่แว่นด้วย เห็นว่ามาเรียน TU005 สำหรับคนที่สอบโทเฟิลไม่ผ่านแล้วต้องมาเรียน เรียนตอน 5 โมง

จาก มติชน 3 ธ.ค.2552 หน้า 7

เรื่องเล่าสามัญสำนึก
อาหารสมอง วีรกร ตรีเศศ Varakorn@dpu.ac.th มติชนรายสัปดาห์ วันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ปีที่ 29 ฉบับที่ 1523

คําพูดสมัยใหม่ในวงการศึกษาของโลกก็คือ teach less and learn more หรือสอนเด็กให้น้อยแต่ให้เรียนรู้มากๆ เรื่องนี้นับว่ามีความสำคัญยิ่งขึ้นเป็นลำดับในโลกที่องค์ความรู้ (body of knowledge) แตกตัวอย่างรวดเร็วอันเนื่องมากจากความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ

มีเรื่องเล่าว่า ศาสตราจารย์มีชื่อเสียงระดับโลกท่านหนึ่ง ให้การบ้านแก่นักศึกษาไปค้นคว้าเขียนเป็นคำตอบมา คำถามก็คือเหตุใดกองทัพนโปเลียนในทศวรรษต้นๆ ของ ค.ศ.1800 จึงสามารถเดินเท้าฝ่าหิมะโดยใส่รองเท้าบางธรรมดาเป็นระยะยาวพันๆ ไมล์ไปรบได้

นักศึกษาก็ไปค้นคว้ากลับมารายงานหน้าชั้น บ้างก็ใช้สมการฟิสิกส์เรื่องความร้อนมาอธิบายความสามารถในการทนความหนาว บ้างก็ใช้ความฮึกเหิมในการทำสงครามเป็นคำอธิบาย ฯลฯ แต่ละคนไปค้นคว้าหาสารพัดเหตุผลมาอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกันอย่างน่าสนใจ

เมื่อทุกการนำเสนอจบลง ศาสตราจารย์ท่านนี้ก็แสดงความเห็นว่าขอบใจมากสำหรับความพยายามตอบคำถามนี้ ทุกคนได้เรียนรู้จากการทำการบ้านครั้งนี้ แต่การเรียนรู้สำคัญที่ทุกคนจะได้จากการบ้านชิ้นนี้ก็คือ ถ้าทุกคนใช้สามัญสำนึก (common sense) สักนิดแต่แรก ก็ไม่ต้องเสียเวลามากมายเลย เพราะมันเป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ธรรมดาที่ไม่ใช่ซุปเปอร์แมนจะสามารถเดินเป็นวันๆ ได้โดยใส่รองเท้าบางๆ

การเรียนรู้สามัญสำนึกจากโจทย์กองทัพนโปเลียนเช่นนี้ จะสร้างความประทับใจชนิดไม่มีวันลืมได้เลยตลอดชีวิต ผู้เรียนจะนึกถึงและทำให้มีโอกาสได้ใช้สามัญสำนึกที่ทุกคนมีอยู่โดยธรรมชาติมากกว่าปกติ

ฝรั่งบางบ้านเจาะแผ่นช่องบนบานประตู เพื่อให้สุนัขหรือแมวเข้าบ้านยามค่ำคืน โดยเจาะสองช่อง ช่องใหญ่สำหรับสุนัข และช่องเล็กสำหรับแมว ท่านผู้อ่านไม่ต้องไปค้นคว้าเขียนหาคำตอบแบบนักศึกษาก็รู้ว่า การกระทำเช่นนี้มันขัดกับสามัญสำนึก เพราะแค่ช่องใหญ่ช่องเดียวก็เพียงพอแล้ว

ครั้งหนึ่ง ผู้เขียนได้เรียนรู้เรื่องสามัญสำนึก โดยได้ข้อสรุปว่า เราไม่ได้ใช้สามัญสำนึก เพราะเรามีสมมุติฐานหรือข้อทึกทักจนมันไปบดบังเสียหมด ในเรื่องกองทัพนโปเลียน นักศึกษาไปทึกทักการที่ว่ากองทัพเดินได้ในความหนาวสุดสุดด้วยรองเท้าบางเป็นเรื่องจริง ในเรื่องช่องสุนัขและแมว สมมุติฐานก็คือ แต่ละคนต้องมีช่องของตัวเอง

เรื่องต่อไปนี้เป็นประสบการณ์ส่วนตัวของผู้เขียนเมื่อหลายปีก่อน เป็นการเรียนรู้เรื่องสามัญสำนึกที่เกี่ยวกับการบดบังโดยสมมุติฐานอย่างชัดแจ้ง เรื่องก็มีอยู่ว่า ผู้เขียนเล่นกอล์ฟกับเพื่อนในก๊วนอีก 3 คน ในการตีลูกระหว่างหลุม ลูกกอล์ฟของผู้เขียนวิ่งเรี่ยดินหายไปโดยไม่ตกน้ำ และก็วิ่งไปไม่ไกลจากตัวผู้ตีคือผู้เขียนด้วย (คงเดาได้ว่าฝีมือเป็นอย่างไร) บริเวณนั้นเป็นที่โล่ง มีต้นไม้เล็กระดับหน้าขาอยู่หนึ่งต้นเท่านั้น ผู้เขียนและเพื่อนรวม 4 คน ช่วยกันหาลูกซึ่งหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ไม่ว่าตรงพื้นที่ใดก็ไม่มี จนชักจะอ่อนใจ

พวกเราหันไปขอความช่วยเหลือจากแคดดี้ซึ่งเพิ่งเดินมาถึงหลังจากไปเข้าห้องน้ำ พอแคดดี้เดินมาถึงแกก็ตรงไปหยิบลูกกอล์ฟที่เสียบอยู่บนกิ่งของต้นไม้เล็กนั้นออกมา พวกเราซึ่งมีปริญญารวมกันเกือบ 12 ใบ ไม่สามารถสู้แคดดี้ซึ่งเรียนจบเพียง ป.6 ได้ ก็เพราะพวกเราขาดสามัญสำนึก เนื่องจากเรามีสมมุติฐานว่ามันต้องหล่นอยู่บนพื้นแน่นอน จึงมองข้ามการหาลูกบนต้นไม้เล็กนั้น ที่เราทึกทักเช่นนี้ อาจเป็นด้วยเรานึกไม่ถึงว่าลูกจะสามารถเสียบอยู่บนกิ่งไม้ได้ก็เป็นได้

แคดดี้ไม่มีสมมุติฐาน แต่จากประสบการณ์คงเคยเห็นว่ามันเสียบอยู่บนต้นไม้บ่อย ดังนั้น จึงมีสามัญสำนึกดีกว่าพวกเรา การมีสมมุติฐานซึ่งเกี่ยวพันกับการไม่มีประสบการณ์อย่างแท้จริง ทำให้เราทึกทักว่ามันต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้จนมองข้ามบางอย่างซึ่งเป็นสามัญสำนึกไป

อีกเรื่องหนึ่งที่จำได้ก็คือ เมื่อหลายปีก่อนหลานสาวของผู้เขียนอยู่ในวัย 2-3 ขวบ เอากุญแจรถไปเล่น และหากุญแจกันไม่เจอ หากันทุกซอกทุกมุมเท่าไหร่ก็ไม่เจอ มองทุกซอกทุกหลืบที่มันอาจจะตกอยู่ก็ไม่เจอ เป็นเวลาหลายวัน ในที่สุด ก็พบกุญแจ มันตกอยู่ในกล่องทิชชูที่อยู่บนโต๊ะกินข้าวที่วางอยู่ตรงหน้าทุกคน

สามัญสำนึกมันหายไป เพราะมีสมมุติฐานว่าจะตกอยู่ในซอกหลืบที่ลึกลับ ผู้ที่ค้นหาไม่ใช้สามัญสำนึกว่าอาจอยู่ใกล้ตัวก็ได้ เพราะเด็กเล็กขนาดนั้นย่อมคลานเข้าไปในซอกหลืบหรือโยนไปไกลไม่ได้

เคยได้ยินเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับสามัญสำนึกที่มีคติให้คิด ในสมัยโบราณมีโจรอยู่คนหนึ่งคิดจะขโมยของมีค่าจากเศรษฐีที่ร่วมเดินทางและร่วมพักห้องเดียวกัน ทุกคืนจะลงไปทานข้าวช้ากว่าเศรษฐีเพื่อค้นหาของมีค่าจากกระเป๋าหรือถุงย่ามของเศรษฐี แต่ไม่เคยพบเลยสักครั้ง จนเดินทางถึงที่หมายก็อดใจไว้ไม่ได้ บอกเศรษฐีว่าชาตินี้คงนอนตายตาไม่หลับ ถ้าไม่รู้ว่าเศรษฐีแอบซ่อนของมีค่าไว้ที่ใด เพราะเขาแน่ใจว่าเศรษฐีไม่ได้เอาของมีค่าติดตัวลงไปกินข้าวด้วยทุกวันอย่างแน่นอน

เศรษฐีบอกว่าฉันรู้แล้วว่าเธอจ้องจะขโมยของมีค่าของฉัน ถ้าอยากรู้จะบอกให้ ทุกเย็นที่ฉันลงมากินข้าว ฉันจะซ่อนของมีค่าไว้ใต้หมอนของเธอ เพราะรู้ว่านั่นเป็นแหล่งสุดท้ายที่เธอจะค้นหา และเธอก็ไม่ได้ค้นหาจริงๆ

สมมุติฐานที่ว่าต้องซ่อนไว้ในกระเป๋าของเศรษฐีหรือที่อื่นๆ ในห้อง ทำให้ไม่มองหาในบริเวณที่เป็นของตนเองจนสามัญสำนึกไม่ทำงาน

มนุษย์จำนวนมากค้นหาของมีค่าจากในที่อื่น หรือจากคนอื่น หรือจากสิ่งอื่นโดยไม่ได้ใช้สามัญสำนึกว่า ตนเองเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด อย่างไม่มีสมบัติใดจะเทียบเทียมได้ เพราะไม่มีใครเอาไปจากตัวเราได้ สมบัติอื่นนั้นสูญสิ้นทั้งหมดได้ในเวลาพริบตาเดียว ไม่ว่ามีกี่หมื่นล้าน เล่นการพนันคืนเดียวก็เหลือแต่กางเกงในตัวเดียวได้

ในต่างประเทศ ฝาท่อน้ำทิ้งริมถนนมักเป็นฝากลม ไม่เป็นฝาสี่เหลี่ยม คำถามกระตุ้นสามัญสำนึกก็คือทำไมมันจึงเป็นเช่นนั้น (เป็นที่รู้กันดีว่ามันเคยเป็นคำถามสอบสัมภาษณ์ผู้สมัครเข้าทำงานที่ Microsoft ของ บิล เกตส์ ที่สหรัฐอเมริกา) คำเฉลย (เดี๋ยวท่านผู้อ่านนอนไม่หลับ) ก็คือ ฝากลมตกลงไปในท่อน้ำทิ้งไม่ได้ ในขณะที่ฝาเหลี่ยมตกลงไปได้อย่างสบายมาก

เครื่องเคียงอาหารสมอง

หนังสือชื่อ The Book of Genius โดย Tony Buzan และ Raymond Keene พยายามเรียงลำดับของ Greatestt Geniuses ในประวัติศาสตร์ (ถ้าผู้เขียนเป็นคนเอเชียคงมีรายชื่อแตกต่างออกไป) โดยใช้เกณฑ์ความคิดริเริ่ม ความสามารถรอบด้าน ความโดดเด่นในสาขา ความมีวิสัยทัศน์กว้างไกล ความมีพลังและความเข้มแข็ง ฯลฯ เป็นตัววัด

อันดับ Top ten โดยเรียงขึ้นไปจากอันดับ 10 ขึ้นมาคือ Albert Einstein Phidias (สถาปนิกวิหารเอเธนส์) Alexander the Great, Thomas Jefferson, Sir Isaac Newton, Michelangelo, Johann Wolfgang von Goethe (กวีและนักปราชญ์ชาวเยอรมัน) ผู้สร้าง The Great Pyramid William Shakespeare และ Top อันดับ 1 ก็คือ Leonardo Da Vinci

เจ้าของภาพ Mona Lisa และศิลปะล้ำค่าหลากหลายชิ้นและเจ้าของไอเดีย ประดิษฐกรรมทางวิทยาศาสตร์อีกมากมายผู้นี้เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ.1452 (เมื่อ 557 ปีก่อน) แม่เป็นชาวนาใกล้เมือง Vinci ประมาณ 40 ไมล์จากเมืองฟลอเรนซ์ พ่อชื่อ Ser Piero da Vinci ผู้ซึ่งมิได้แต่งงานกับแม่ของเขา เป็นนักบัญชีผู้มั่งคั่งและอยู่ในธุรกิจ Notary (ผู้ยืนยันความถูกต้องของเอกสารตามกฎหมาย) ซึ่งคล้ายกับนักกฎหมายแห่งเมืองฟลอเรนซ์

เมื่ออายุ 5 ขวบ ปู่ของเขาซึ่งอยู่ในอาชีพ Notary ด้วย รับเขาจากแม่ไปเลี้ยงดู แต่เนื่องจาก Leonardo เป็นบุตรนอกสมรส จึงไม่มีสิทธิที่จะเป็นสมาชิกของ Guild of Notaries ซึ่งหมายถึงไม่อาจมีอาชีพตามพ่อและปู่ได้ เขาจึงถูกส่งไปเป็นผู้ฝึกงานและเรียนรู้จากนักปั้นและจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งคือ Andrea del Verrocchio (1435-1488)

ตลอด 6 ปีที่อยู่ด้วยกัน อาจารย์ทึ่งในความสามารถของเขาเป็นอย่างยิ่ง เพราะไม่เพียงแต่ฝีมือการวาดภาพเท่านั้น เขาสนใจศึกษาคณิตศาสตร์ ปรัชญา ศิลปะ วิทยาศาสตร์ การทหาร ฯลฯ Leonardo ผลิตภาพเขียนอันงดงามที่ผู้คนสมัยนั้นตื่นตะลึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพ The Last Supper, The Virgin and Child with St. Anne, The Adoration of the Magi ฯลฯ

Leonardo เป็นเพื่อนร่วมสมัยกับ Michelangelo และ Machiavelli เขาตายเมื่อมีอายุ 67 ปี ใน ค.ศ.1519

น่าจินตนาการว่าถ้าแม้นเขาเป็นลูกในสมรส เขาจะเป็นนักบัญชีผู้สร้างความยิ่งใหญ่ให้แก่วิชาชีพ ตั้งแต่ยุคสมัยนั้นได้มากเพียงใด

น้ำจิ้มอาหารสมอง

If you would have a good wife, marry one who has been a good daughter (Thomas Fuller)

ถ้าอยากจะมีภรรยาดี ก็จงแต่งงานกับคนที่เป็นลูกที่ดีของพ่อแม

หน้า 45

Specs:

Free, independent service
Use of multiple antivirus engines
Real-time automatic updates of virus signatures
Detailed results from each antivirus engine
Real time global statistics

VirusTotal is a service developed by Hispasec Sistemas, an independent IT Security laboratory, that uses several command line versions of antivirus engines, updated regularly with official signature files published by their respective developers.

This is a list of the companies that participate in VirusTotal with their antivirus engines.

AhnLab (V3)
Antiy Labs (Antiy-AVL)
Aladdin (eSafe)
ALWIL (Avast! Antivirus)
Authentium (Command Antivirus)
AVG Technologies (AVG)
Avira (AntiVir)
Cat Computer Services (Quick Heal)
ClamAV (ClamAV)
Comodo (Comodo)
CA Inc. (Vet)
Doctor Web, Ltd. (DrWeb)
Emsi Software GmbH (a-squared)
Eset Software (ESET NOD32)
Fortinet (Fortinet)
FRISK Software (F-Prot)
F-Secure (F-Secure)
G DATA Software (GData)
Hacksoft (The Hacker)
Hauri (ViRobot)
Ikarus Software (Ikarus)
INCA Internet (nProtect)
K7 Computing (K7AntiVirus)
Kaspersky Lab (AVP)
McAfee (VirusScan)
Microsoft (Malware Protection)
Norman (Norman Antivirus)
Panda Security (Panda Platinum)
PC Tools (PCTools)
Prevx (Prevx1)
Rising Antivirus (Rising)
Secure Computing (SecureWeb)
BitDefender GmbH (BitDefender)
Sophos (SAV)
Sunbelt Software (Antivirus)
Symantec (Norton Antivirus)
VirusBlokAda (VBA32)
Trend Micro (TrendMicro)
VirusBuster (VirusBuster)

Tools
PEiD (PEiD)
pefile (pefile)
TrID (Marco Pontello)
PDFiD (Didier Stevens)

ตั้งตัว
ทำมาหากิน
SMEs ชี้ช่องรวย 50.-
โอกาสธุรกิจใหม่แฟรนไชส์
เถ้าแก่ใหม่

Gateway เป็นของ Acer

มาแล้วกับหนังจีนชุด ฟอร์มยักษ์เรื่องล่าสุด ที่นำเสนอชีวะประวัติของจักรพรรดิ์จิ๋นซีที่ยิ่งใหญ่ของจีน เนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง Sun Hao Hui’s โดยเนื้อเรื่องเด่นๆ แบ่งออกเป็น 6 ตอน รวม 240 ตอน (40ฉากต่อ1 ตอน) เรื่องนี้ใช้เวลาถ่ายทำนานมาก นานถึง 6 ปีทีเดียว คาดว่าน่าจะเป็นผลงานสร้างของทางประเทศจีน (ยังไม่ทราบว่าเป็นของช่องไหนสร้างครับ) เรื่องนี้มีนักแสดง ที่รู้จักในไทย คือ หยวนหยวน (ที่รับบท จิวจี้เยี้ยะ ในดาบมังกรหยก 2003) ส่วนนักแสดงคนอื่นๆ ล้วนเป็นนักแสดงแถวหน้าของประเทศจีนทั้งสิ้น อย่าลืมติดตามชมได้ทาง ThaiPBS ทุกวันเสาร์ เวลา 15.05 – 15.55 น.
(เวลาออกอากาศน้อยไปหน่อยนะครับ) ยังไงก็รอชมกันได้นะครับ
ดู MV เปิดเรื่อง ได้ที่นี่

http://www.tudou.com/programs/view/sdejtce9jwI/

และผมได้ไปค้นหาวีดีโอของเรื่องนี้ที่ยูทู้ปมาแล้วนะครับ และรวมไว้แล้วที่นี่ตามลิงค์ข้างล่างครับ

http://www.youtube.com/my_playlists?pi=0&ps=20&sa=0&dm=2&p=FEFD4128A7DA8F38

ข้าเดินผ่านเทวรูปหินหน้าวิหาร
ข้ากล่าวกับมันว่าเจ้ายัง
ไม่ได้ทำความเคารพข้า

เมื่อข้ายังเด็ก
ข้ามักร้องเรียกอินทรชิต
ฆ่าพระพรหม

รูปปั้นม้าหิน
ตากแดดตากฝน
จนกร่อนกลายเป็นหมา

บันไดท่าน้ำ
มันคง
ไม่กลัวเปียก

เด็กทารกคนนั้นคลานข้ามจักรวาล
โดดเดี่ยวจึงแข็งแกร่ง
บริสุทธิ์จึงกล้าหาญ

Internship
Entry level
Associate
Mid-senior level
Director
Executive

http://finance.yahoo.com/news/Google-to-reincarnate-digital-apf-3924864142.html?x=0

MOUNTAIN VIEW, Calif. (AP) — Google Inc. is giving 2 million books in its digital library a chance to be reincarnated as paperbacks.

As part of a deal announced Thursday, Google is opening up part of its index to the maker of a high-speed publishing machine that can manufacture a paperback-bound book of about 300 pages in under five minutes. The new service is an acknowledgment by the Internet search leader that not everyone wants their books served up on a computer or an electronic reader like those made by Amazon.com Inc. and Sony Inc.

The “Espresso Book Machine” has been around for several years already, but it figures to become a hotter commodity now that it has access to so many books scanned from some of the world’s largest libraries. And On Demand Books, the Espresso’s maker, potentially could get access to even more hard-to-find books if Google wins court approval of a class-action settlement giving it the right to sell out-of-print books.

“This is a seminal event for us,” said Dane Neller, On Demand Books’ chief executive, as he oversaw a demonstration of the Espresso Book Machine Wednesday at Google’s Mountain View, Calif. headquarters.

In the background, some of the books that Google spent the past five years scanning into a digital format were returning to their paper origins.

“It’s like things are coming full circle,” Google spokeswoman Jennie Johnson said. “This will allow people to pick up the physical copy of a book even if there may be just one or two other copies in some library in this country, or maybe it’s not even available in this country at all.”

On Demand’s printing machines already are in more than a dozen locations in the United States, Canada, Australia, England and Egypt, mostly at campus book stores, libraries and small retailers. The Harvard Book Store will be among the first already equipped an instant-publishing machine to have access to Google’s digital library.

The books published by The Espresso Machine will have a recommended sales price of $8 per copy, although the final decision will be left to each retailer. New York-based On Demand Books will get a $1 of each sale with another buck going to Google, which says it will donate its commission to charities and other nonprofit causes.

The high-speed publishing machine itself sells for about $100,000, although On Demand Books is willing to lease the equipment to retailers instead.

For starters, Google is only allowing The Espresso Machine publish from the section of its digital library that consists of 2 million books no longer protected by copyright.

These “public domain” books were published before 1923 — an era that includes classics like “Moby Dick” and “Adventures of Huckleberry Finn” as well as very obscure titles. The paperbacks churned out in Wednesday’s demonstration of the Espresso included “Lathe Work For Beginners,” “Dame Curtsey’s Book of Candy Making,” and “Memoirs of A Cavalier,” a Daniel Defoe novel that never caught on quite like his most famous work, “Robinson Crusoe.”

Millions more titles could be added to On Demand’s virtual inventory if Google gets federal court approval of a class-action settlement that would grant it the right to sell copyrighted books no longer being published. Google estimates it already has made digital copies of about 6 million out-of-print books.

The settlement terms includes a provision that could authorize republishing the books with a machine like the Espresso. Some of Google rivals and a long list of other critics are hoping to block the settlement, mainly because they believe it will give Google a monopoly on the digital rights to out-of-print books and make it too easy to track people’s reading preferences.

The U.S. Justice Department is investigating the monopoly allegations and is scheduled to share some of its preliminary thoughts with U.S. District Judge Denny Chin in a brief due Friday.

Neller of On Demand Books is thrilled just to have the right to publish selections from Google’s digital library of public domain books. Neller thinks it could help him reach his ambition to turn the Espresso machine into the book industry’s equivalent of an automated teller machine.

“It’s more efficient for everyone involved and readers are the biggest beneficiaries of all,” Neller said.

ทาเคดานี้เป็นบริษัทยาอันดับ 1 ของญี่ปุ่น

คนที่อาวุโสอาจไม่ได้เป็นหัวหน้า เพราะวัดกันที่ความสามารถล้วนๆเท่านั้น

– แนวคิดนี้หายากมาก เข้าท่าดี น่าไปทำงานด้วย

นัดวาดเก่งๆ วาดการ์ตูนเป็นอาชีพได้ยาก เงินไม่พอ แต่ใจรัก
ทำงานคนเดียวทุกอย่าง ขาดระบบทีมที่ดี งาน overload
สำนักพิมพ์ และตลาดในไทยไม่เอื้ออำนวย
สังคมมองการ์ตูนเป็นเรื่องของเด็ก ไร้สาระ
ถึงวาดแล้ว มีผลงานแล้ว ก็ยังถูกดูถูกว่าก๊อปญี่ปุ่นมา เอกลักษณ์ไทยอยู่ไหน

ซึ่งทุกๆ ข้อ นี้ กลายเป็นตัวถ่วงความก้าวหน้าของวงการการ์ตูนไทย แทนที่จะทำเงินได้ เป็นเศรฐกิจสร้างสรรค์ ที่สร้างมูลค่าให้กับประเทศ แทนที่จะเป็นสร้างความเข้มแข็งในเกิดเอกลักษณ์ไทย คาแรคเตอร์ของคนไทยเป็นที่รู้จักแพร่หลาย แต่ไม่เลย เพราะคนไทยยังไม่ชอบอ่านการ์ตูนไทยเลย คุณภาพไม่มาตราฐาน, เผางาน, เรื่องไม่จบไม่กล้าซื้อ, เนื้อเรื่องห่วย, เอาวรรณคดีมายำ รับไม่ได้ ก็สุดแล้วแต่

แต่ตอนนี้ ผมมองแผงการ์ตูน จากเดิมมีการ๋ตูนญี่ปุ่น 100% มายุค ญึ่ปุ่น 90% ฮ่องกง 10% มาตอนนี้ ญี่ปุ่น 80% ฮ่องกง10% ไทย10% (ข้อมูลประมาณการเองล้วนๆ ผิดพลาดขออภัย) คือ สรุปว่าตอนนี้มีการ์ตูนไทย ออกมา มากขึ้นเรื่อยๆ ทั้ง Thai Comic, CARTOON THAI STUDIO, LET’s, จนมาน้องใหม่ จิณนา ซึ่ง ผลงานที่ออกมา ก็เริ่มมีคุณภาพ มาตราฐานขึ้น โดยรวมของทุกเจ้า เช่น มีดที่ 13, EXE, orge king, อภัยมณีซาก้า แต่เป็นอะไรที่ยังไม่ได้ให้ผู้คนมั่นใจว่ายังคง คุณภาพไว้ระดับนี้ได้หรือเปล่า เพราะผมเชื่อโดยส่วนตัวว่าหากการ์ตูนไทยมาถึงจุดที่ ได้คุณภาพ จนได้รับการยอมรับระดับหนึ่ง จะก่อให้เกิดกระแสที่ จะมีผู้ผลิตการ์ตูนค่ายใหม่โผล่เข้ามาออกผลงานมากมายแต่ไม่ได้รักษาระดับของคุณภาพได้จนผู้คนไม่มั่นใจในการ์ตูนไทยอีก เนื่องจากซื้อแล้วผิดหวังซ้ำซาก เฮ้อ มัน ช่างลักลั่นย้อนแย้ง ยิ่งนัก ทำให้วงการการ์ตูนไทยที่กำลังโงหัวขึ้น ก็ถูกฉุดไว้ ไม่ให้ไปไหน ทั้งๆที่ทุกคนอยากให้การ์ตูนไทยรุ่งเรือง

หากตามสเต๊ปนี้ได้ ผมว่าน่าจะสามารถพัฒนาได้ยั่งยืน
ค่ายการ์ตูนไทยรักษาคุณภาพมาตราฐาน
ผู้คนยอมรับในการ์ตูนไทย
ค่ายการ์ตูนแข่งกันเองในแง่ของคุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณ
การ์ตูนไทยลืมตาอ้าปากได้
มีการพัฒนาไปเป็นอนิเมชั่น
ค่ายอนิเมชั่นไทยรักษาคุณภาพ มาตราฐานไว้
ผู้คนยอมรับในอนิเมชั่นไทย
ค่ายอนิเมชั่นข่งกันเองในแง่ของคุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณ
อนิเมชั่นไทยลืมตาอ้าปากได้
คาแรคเตอร์ไทยจะเป็นที่ยอมรับทั่วโลก จะมีการ์ดผีปอบ rare limited edition ขายในอีเบย์ เริ่มต้นที่ 250 USD

หากยังไม่ผ่านแต่ละข้อ ก็คงยากที่จะเห็นความสำเร็จของการ์ตูนไทย ในชาตินี้ แล

หมายเหตุ บทความนี้เป็นข้อคิดเห็นส่วนตัว ผิดถูกโปรดอภัย ผมเคยโพสการ์ตูนจนถูกว่ามาแล้ว ต่อไปจะโพสแต่พองามจากบัดนี้

จากคุณ : LordofDarknessz
เขียนเมื่อ : 16 ก.ย. 52 03:28:30

ทำงานเป็นทีมกันเป็นเมื่อไหร่ค่อยมาว่ากันครับ

ผมเองก็อยู่ในวงการการ์ตูนมานาน…

เจ้าของ Let’s เองก็เพื่อนผม…

แต่ขนาดมันเองยังค่อนข้างจะมืดแปดด้านกับอนาคตการ์ตูนไทย (มันอาจจะพูดเล่นในวงเพื่อน แต่เหมือนมันปรับทุกข์กลายๆ…)

ทั้งนี้ นอกจากปัจจัยอย่างการไม่ได้รับการสนับสนุนแล้ว…

ปัจจัยพื้นฐานมากๆ อย่างเศรษฐกิจไม่ดี ก็ทำให้การ์ตูนไทยก้าวหน้ายาก…

เอ้า สู้ๆ…

รอเสพการ์ตูนไทยต่อไป…

จากคุณ : Sydt
เขียนเมื่อ : 16 ก.ย. 52 04

ส่วนตัวผมอยากให้การ์ตูนไทยก้าวไปในทิศทางของ Comic มากว่า มังงะยุ่นนะ ถึงผมจะชอบอ่านยุ่นก็เหอะ ยุ่นจ๋ษมันทำให้นึกถึงพวกการ์ตูนเกาหลีอ่ะ ไม่ค่อยชอบเลย ตัวการ์ตูนสไตล์เกาหลีมัน ดูยังไงก็ญี่ปุ่นชัดๆ

มันอยู่ที่เงินทั้งนั้นครับ…….

**มีเงิน**-จ้างลูกมือ-อุปกรณ์ดี-กำลังใจ-ผลงานดี

ผลงานดี-คนยอมรับ-อุตหนุน-เปิดตลาด…….

หรือไม่ก็รออีกอย่างคือ…”เวลา”
เวลาเท่านั้น..แม้จะก้าวช้าๆ แต่ก็กำลังค่อยๆก้าวไปละครับ
เราจะสร้างรากฐานการ์ตูนไทยอย่างไรก็อยู่ที่ตอนนี้ยุคนี้แหละครับ
เราโชคดีที่เกิดมาทันยุคสมัยนี้ ที่อยู่ระหว่าการพัฒนาการต้นๆของการ์ตูนไทย..
ซักวันเรากลุ่มนี้ จะโตเป็นผู้ใหญ่..ถึงเวลานั้นเราจะยอมรับการ์ตูนและสร้าง
ทัศนคติใหม่ๆกับผู้ใหญ่รุ่นใหม่ๆที่จะเปิดขึ้นมา

แต่กลุ่มที่ว่ามันก็ส่วนน้อยละนะ….

จากคุณ : NEKOmimi

สำคัญสุด คือ ทัศนคติ ของสังคม ที่ยังมองการ์ตูนเป็นของเด็ก
ทำให้การ์ตูนไทย ต้องให้ความรู้ สอดแทรกวัฒนธรรมไทย
ซึ่งไม่ใช่แนวเรื่องที่ คอการ์ตูนญี่ปุ่นชอบ

อีกอย่าง การ์ตูนไทยหลายเรื่อง ไปอยู่หมวดหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊ค
ทำให้ราคาสูง จะซื้อทีเลยคิดยาก

ก็เหมือนวงการดนตรีแหละครับ

ช่วงหนึ่งก็ฟังแต่สากล ต่อมามีวงดนตรีไทยสากล มีวงไทยลอกสากล มีค่ายเพลง มีวงอินดี้ มีวงอินดี้ลอกวงไทยลอกวงสากล ใครๆก็มีวงมีวงอินดี้ลอกวงไทยลอกวงสากล มีค่ายอินดี้ มีค่ายอินดี้ลอกวงไทยลอกวงสากล

ไม่ได้หมายความว่าไม่มีวงดนตรีดีๆมีคุณภาพนะครับ แต่เป็นส่วนน้อยเมื่อเทียบกับ จำนวนวงที่คลอดออกมาให้ฟัง

และที่แย่กว่าคือวงการดนตรีมันกว้างกว่าวงการการ์ตูนเสียด้วยสิ คนฟังดนตรีพร้อมกับกินข้าว เข้าเธค ตีสนุ๊ก เตะฟุตบอล เต้นแอโรบิก หรือเวลาใดๆได้ตลอดเวลา แต่คุณอ่านการ์ตูนพร้อมกับเต้นแอโรบิกไม่ได้แน่ๆ

โดยส่วนตัวผมถ้ามีโอกาสได้อุดหนุนการ์ตูนไทยก็จะพยายามหาซื้อ เช่น

เมื่อก่อนซื้อพวก RO club out of order, RO variety , บั่นทอนสามัญประจำ้บ้านของคุณ Phu
มีอีกหลายเรื่องที่อยากซื้ออยู่ ส่วนใหญ่เป็นการ์ตูนที่อยู่ในหนังสือนิตยสารเกมส์ออนไลน์ ถ้าเห็นรวมเล่มก็หยิบหมด

ช่วงนี้รอรวมเล่มของ shioRamen แหะ ๆ

กว่าจะพัฒนาได้ต้องรอให้ไดโนเสาร์กลับสู่ยุคของมันก่อนล่ะครับ และหวังว่าคนรุ่นใหม่จะไม่กลายพันธุ์เป็นไดโนเสาร์ตัวน้อยในอนาคต

อย่าเดินตามรอยภาพยนต์นะครับ
หนังผีดัง ก็เข็นแต่หนังผีออกมาให้ดูจนเอียน

ผมว่าเดี๋ยวนี้ผมหยิบจับการ์ตูนไทยมากขึ้นนะ ที่อ่านก็มี
1.มีด 13 เล่ม แม้จะห่วยลงทุกวันแต่ก็อ่านเพราะอยากรู้จะจบยังไง
2. อภัยมณ๊ซาก้า หลังๆตัวละครเฟ้อมาก แต่ก็อ่านเพราะอยากรู้จะผูกเรื่องยังไง (ภาคผีเสื้อสมุทรอ่ะเจ๋งมาก ผูกเรื่องไว้ดีสุดๆ)
3. ออร์คคิง ก็ดีครับสนุกดี รอดูว่าพระเอกจะเป็นตัวไหนในวรรณคดี
4. exe อันนี้ตามทุกช๊อต เดาทางไม่ถุก

การ์ตูนที่ทำมาจากภาพยนต์ผมไม่ได้อ่าน เพราะ ผมไม่มีเวลาไปดูตามโรง รอดูแผ่น อ่านการ์ตูนไปก็หมดสนุกพอดี โดน spoil เละ ทั้งๆที่ภาพน่าอ่านนะ แต่ไม่อยากโดน spoil

อยากให้คนไทยลองเขียนการ์ตูนแนวอื่นนอกจาก action ผจญภัยบ้างอ่ะครับ คือมันก็สนุกนะ แต่อ่านแล้วเอียน อย่าง 4 เรื่องที่ยกมาเนี่ยมี 3 เรื่อง ที่เป็นแนวนั้นเลย สู้ๆ เป็นด่านๆ ผจญภัย ช่วยเพื่อนได้เป็นพวก บราๆ มันสูตรเกินไปหน่อยล่ะ

ทั้งวงการหนังและการ์ตูน ผมอยากให้ประเทศเรา มีคนทำพล๊อตทำบทดีๆ ในเมืองไทยเกิดขึ้นมาเยอะๆ จริงๆเรื่องภาพอะไรผมว่าเราไม่แพ้ใครแล้วล่ะ ขายได้ไม่อาย แต่เรื่องพล๊อตเรื่องบทเนี่ย ยังเป็นรองต่างชาติเยอะ

ผมยอมรับว่า ผมซื้อการ์ตูนไทยเพราะเนื้อเรื่องครับ
ภาพไม่สวย ลายเส้นหยาบไม่เป็นไรเพราะผมอ่านเนื้อเรื่อง

แต่ขอเหอะ ยืดเรื่องเพื่อให้จบงาน วาดหน้าคู่เพื่อให้จบตอน
ทีมงานก็ไม่เข้าขากัน แบบนี้การ์ตูนไทยจะพัฒนายังไงล่ะครับ

ผมอยากให้พัฒนาไปในทางการแข่งขันด้วยความคิดสร้างสรรค์มากกว่านะ

ถ้าพัฒนาไปในทางลอกๆ เลียนแบบละอย่าเลย =__=

กลับมา? งวดที่แล้วผมมองว่าเป็นยุคฟองสบู่การ์ตูนไทยด้วยซ้ำ เอาชื่อคนวาดเป็นภาษาไทยมาแปะแล้วขาย สุดท้ายก็ล่มกันหมด

ผมว่าตอนนี้ที่วงการการ์ตูนไทยขาดคือการ์ตูนที่ “อ่านสนุก” ครับ คือ ไม่รู้ว่าเพราะเราใช้อิมเมจว่าเป็น “คนวาดการ์ตูน” หรือเปล่าจึงพุ่งความสนใจไปที่เรื่องลายเส้นจนทิ้งความสำคัญของเนื้อเรื่องไป

ผมเชื่อว่าหากการ์ตูนมีเนื้อเรื่องที่ดี มีการเล่าเรื่องที่ดี ต่อให้ลายเส้นอาจไม่สวยเท่าของญี่ปุ่นผมว่าคนอ่านก็ยังเต็มใจซื้อครับ เพราะอย่างน้อยมันก็ “อ่านสนุก”
ดูอย่าง “ชินจัง” สิ เส้นอย่างนั้นทำไมขายได้? เพราะมุขมันตลกจริงใช่ไหม? วกมาการ์ตูนไทยก็ EXE ที่ความจริงลายเส้นถือว่าหยาบทีเดียวเมื่อเทียบกับการ์ตูนนำเข้า แต่ทำไมกลับมีคนนิยมจนมาตั้งกระทู้ spoil ในบอร์ดล่ะ?
เพราะอย่างน้อยเนื้อหามันยังทำให้คนอ่านสนุกไปกับมันได้ใช่ไหม? ลองเปลี่ยนให้เป็นแค่ชักดาบ จัดปาร์ตี้แล้วตีมอนฯราวกับเป็น RO Anthology สิ ไม่กี่เล่มก็คงม้วนเสื่อกลับบ้านแล้ว

ผมอยากให้นักเขียนการ์ตูน คิดว่าตัวเองกำลัง “เขียนการ์ตูน” ไม่ใช่ “วาดการ์ตูน”
ผมอยากให้พวกเขาเลิกยึดติดกับคำว่า “การ์ตูนไทย” เพราะคู่แข่งในตลาดของพวกคุณไม่ใช่แค่การ์ตูนไทย แต่รวมถึงเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นด้วย เลิกคิดว่าความเป็นคนไทยเป็น “ข้อได้เปรียบ-เสียเปรียบ” กันเสียที ถ้าการ์ตูนคุณสนุกไม่เท่ายังไงก็สู้เขาไม่ได้ครับ
ผมอยากให้พวกเขาหันมาสนใจที่เนื้อเรื่องและการเล่าเรื่องมากกว่านี้ ไม่ใช่ cliche เสียจนคนอ่านเปิดมาไล่สเต็บเนื้อเรื่องได้หมด รู้จักทำการบ้านหาข้อมูลเสียบ้าง ถ้าไม่อยากทำการบ้านหาข้อมูลมากๆ ก็ลองหันมาเขียนแนวดราม่า แนวตลกดูก็ได้ ไปใช้ฝีมือด้านภาษากับการเล่าเรื่องแทน
ไอเดียดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับเงินลงทุน แต่ขึ้นกับหัวสมองของคนเขียน ถ้าจะอ้างว่า “ทำด้วยใจ” ก็อยากให้หันมา”ใส่ใจ”ตรงนี้กันเยอะๆหน่อยก็คงจะดีครับ
แล้วก็ “เลิกโทษคนอื่นกันเสียที” กลัวไดโนเสาร์? การ์ตูนเรทไม่ M เนี่ยไม่มีเรื่องไหนสนุกเลยเรอะ ไม่โชว์ “ดี” ไม่นองเลือดเรี่ยราดแล้วพวกนั้นจะมาเล่นงานอะไรได้? เลิกตื่่นตูมกันได้แล้ว รัฐบาลไม่สนับสนุน? เขาไม่ได้ต่อต้านห้ามขายก็น่าจะพอแล้ว ถามจริงไอ้บ่นๆจะขอเงินภาษีเขามาใช้เนี่ยคิดไว้หรือเปล่าว่าจะเอามาทำอะไร? หวังว่าคงไม่บอกว่าเอามาซื้อข้าวให้นักเขียนการ์ตูนกินนะครับ
เขียนผลงานสนุกๆออกมาแล้วคนก็จะเชื่อมั่นในคุณภาพเอง ไม่ต้องโฆษณาชวนเชื่อ ไม่ต้องมาอ้อน ไม่ต้องบีบน้ำตา พวกคุณไม่ใช่ขอทาน พวกคุณเป็นมืออาชีพ พวกคุณขายงาน ไม่ใช่ขอความสงสาร

ถ้าไม่เริ่มที่ตัวคนในวงการแล้วจะเริ่มที่ใครครับ?

จากคุณ : คนอ่านหาญน้ำใจ (oryze)

เมื่อก่อนมีอ่านสนุกหลายเรื่องนะครับ เนื้อเรื่องน่าติดตาม ลายเส้นเป็นเอกลักษณ์
เช่นProject Master โครงการมรณะ ภาคแรก ของเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์
เรื่องสั้น Mooneater มีกลินหนังเทศมาปนนิดๆ

ราม การ์ตูนเงียบลายเส้นคมสวย อีกหลายคนที่ไม่ได้เอ่ยมา

ช่วงหลังๆมาไม่ได้ติดตามเลยเคยอ่าน แต่ส่วนตัวไม่สนุก เลย
รู้สึกส่วนตัวว่าเงียบลง

ไม่ค่อยต่อต้านการ์ตูนไทยเท่าไหร่ น่าสนุกก็ซื้อ ซื้อมาหลายเรื่องแล้วด้วย

แต่เรื่องใหม่ที่ลงใน A-Week นี่สิรับไม่ได้อย่างแรง

วานรสุริยะ

อันนี้เล่นก๊อปทั้งลายเส้น และคาแรคเตอร์ของนารุโตะมาเต็ม ๆ เลย

ต้องเข้าใจตามนี้นะคะ
การ์ตูนไทยปัจจุบันมีต้นแบบคือ การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนไทยปัจจุบันทำงานคนเดียวทั้งกระบวนการ
การ์ตูนไทยมีต้นฉบับราคาค่อนข้างต่ำ ทำให้รู้สึกไม่คุ้มค่าเหนื่อย
การ์ตูนไทยพยายามเน้นเอกลักษณ์ความเป็นไทยเกินไป จนตีโจทย์ไม่แตก
ระหว่างความต้องการเสพของผู้อ่านกับวัฒนธรรมไทยที่หากอย่างหลังมากเกินไป
ก็ทำให้ความต้องการเสพลดลง
การ์ตูนไทยไม่มีการแบ่งระดับการ์ตูนตามวัยผู้อ่าน
การ์ตูนไทยไม่มีบริษัทหรือสตูดิโอใหญ่ๆมาสนับสนุนมากเพียงพอส่วนใหญ่
ยังกระจุกตัวอยู่ตามคนที่ค่อนข้างมีฐานะหรือมีการศึกษาสูงจากเมืองนอกเมืองนา
การ์ตูนไทยยังต้องการจินตนาการที่กว้างไกลมากกว่านี้
การ์ตูนไทยยังต้องการการสนับสนุนจากภาครัฐมากกว่านี้
การ์ตูนไทยต้องการเป็นที่ยอมรับของสังคมมากกว่านี้

โดยส่วนตัวนะคะ ดิชั้นเขียนการ์ตูนมาตั้งแต่เด็กๆ แต่งานของดิชั้นจำกัด
อยู่ในวงแคบๆ (เพื่อนๆ น่ะค่ะ) เพราะดิชั้นไม่มีทุน ไม่มีทีมงาน ไม่มีผู้สนับสนุน
เพื่อนของดิชั้น จินตนาการเธอสูงคะ ส่วนดิชั้นเป็นลายเส้นให้ อีกคนคอยพรูปแก้ไขข้อบกพร่อง เชื่อไหมคะ กว่าจะออกมาแต่ละตอน เลือดตาแทบกระเด็น
อุปกรณ์ก็มีให้ใช้งานน้อย มีเพียงหมึกดำกับภู่กันและปากกา G pen เท่านั้นเอง
คุณพ่อน่ารักมากๆ ลงทุนให้ดิชั้นซื้อปากกาล็อตติ้งให้ ตอนนั้นก็หลายตังค์นะคะ หมึกก็แพงมากๆ ทำให้ดิชั้นมีความตั้งใจ แต่ดิชั้นก็ยังไม่สามารถบรรลุได้อยู่ดี
เพราะอะไรน่ะเหรอคะ ดิชั้นต้องการจินตนาการค่ะ ดิชั้นต้องการพัฒนาลายเส้นมากกว่านี้
ดิชั้นต้องการเรียนการวาดการ์ตูนโดยตรง ดิชั้นต้องการการยอมรับในสังคมค่ะ
ขอโทษนะคะ ที่บ่นซะเยอะแยะเชียว

ขอโทษนะ ที่ความรู้สึกเราจะพูดว่า การ์ตูนไทยเงียบ และ มืดมน

เราเมื่อก่อนเคยบ้าตามซื้องานนักเขียนการ์ตูนไทย”ทุกเล่ม”
แต่ผิดหวังค่ะ ตอนนี้ เราเลิกซื้อการ์ตูนไทยทั้งหมดค่ะ
งานการ์ตูนไทยที่อยู่บนตลาดตอนนี้ไม่ใช่การ์ตูนที่เราชอบ
เราไม่ชอบงานแนวลายเส้นอาร์ทๆมากๆ เพราะสำหรับเรานั้นโตมากับการ์ตูนญี่ปุ่นค่ะ
ไม่ชอบงานลายเส้นแนว comic ฝั่งพวกอเมริกา หรือแนวง่ายๆแบบขายหัวเราะด้วย

งานเส้นที่ชอบดันไปโผล่ในงานโดจินฯซะนี่
แต่ติดตรงที่เราชอบอ่านงาน original มากกว่า
ชอบงานที่ให้ความสำคัญกับ”ภาพ”ค่ะ แบบที่ถ่ายทอดความรู้สึกของเรื่องกับอารมณ์ของตัวละครได้ดี
ภาพที่วาดได้สวย ไปพร้อมๆกับเนื้อเรื่องที่สนุกค่ะ
แต่ตั้งแต่เกิดมา เราแทบไม่เคยเห็นงานแบบนี้เลย แทบนับเรื่องได้

***ขอโทษที่ต้องพูดว่าตอนนี้ นักเขียนมืออาชีพ ที่วางขายในตลาด
ออกผลงานมาเยอะ แต่เราไม่รู้สึกเลยว่าภาพสวยหรืองานดีในความรู้สึกเราเลยค่ะ***

***คงเพราะเราหางานของนักเขียนการ์ตูนผู้หญิงอ่าน***
แต่หาที่ถูกใจไม่ได้ อยากได้ลายเส้นสวยแบบญี่ปุ่น พล็อตแฟนตาซี
แต่มันไม่มี ไม่มีเลย

เรารู้สึกว่างานการ์ตูนที่เรารออ่านมันช่างมืดมน และไม่มีอนาคตด้วยซ้ำ

เหอะๆ อยากจะบอกว่าไอ้ที่หลายคนบอกว่าการ์ตูนไทยขาดนั่นขาดนี่ ไม่จริงเลยครับ

ตอนนี้นักเขียนไทยมีศักยภาพ คุณภาพ เครื่องมือ อุปกรณ์ ทุกอย่างพร้อมแทบไม่ต่างจากนักเขียนญี่ปุ่น เพราะเทคโนโลยีสมัยนี้มันทันกันแล้ว

ขาดอย่างเดียวครับที่ทำให้การ์ตูนไทยไม่ได้รับความนิยมนั่นคือ “การตลาด”

เรามีนักเขียนเก่งครับ แต่เราไม่มีนักการตลาดที่เก่งๆในตลาดการ์ตูน เพราะนักการตลาดเก่งๆเขาก็ไปขายของที่มันได้กำไรดีกว่านี้ทั้งนั้น

อย่าบ่นเลยครับว่าการ์ตูนขายไม่ออกเพราะ เนื้อเรื่องไม่ดี ทัศนคติของสังคมต่อต้าน เครื่องมือไม่พร้อม เงินไม่พอ ต้นทุนต่ำ บลาๆๆ ข้ออ้างทั้งนั้นครับ

ถ้าเราตอบโจทย์ได้ว่า การ์ตูนแบบไหนถึงจะขายได้ แล้วก็ทำออกมา มันก็มีกำไร แล้วค่าต้นฉบับก็จะตามมาเอง

ถ้าเป็นสิบปีก่อนคงไม่มีนักธุรกิจคนไหนสนใจตลาดนี้ครับ แต่ตอนนี้เวลามันเปลี่ยนไปแล้ว ตลาดมีความน่าสนใจ แต่นักลงทุนยังลังเล เพราะเป็นตลาดที่ไม่แน่นอน ยังต้องลองผิดลองถูกอีก ใครจับตลาดได้ก่อน ก็กำไรก่อนครับ

เพราะฉะนั้น… นักเขียนการ์ตูนทั้งหลายครับ ถ้าการ์ตูนคุณขายไม่ได้ ให้ถามก่อนว่าคุณทำวิจัยตลาดแล้วหรือยัง คุณมีการวางแผนการตลาดก่อนหรือไม่ ไม่ใช่หน้าที่คุณต้องทำครับ แต่มันต้องมีใครซักคนทำ ถ้าอยากจะให้มันขายได้

อยากให้กิฟทื คคห.16 จังค่ะ

ในฐานะคนวาดโดจินคนหนึ่ง ก็เข้าใจว่าการทำผลงานออกมาซักตอน ซักเล่ม มันลำบากแค่ไหน แต่ในฐานะคนซื้อ ไม่สนุก ไม่ชอบ ก็ไม่ซื้อ จบข่าว ไม่เกี่ยวหรอกว่าไทยหรือญี่ปุ่น เกาหลี จีน ฮ่องกง

่จากประสบการณ์ คนไทยยังขาดมาตรฐานที่ดีในการ critique งานน่ะค่ะ เราเป็นชนชาติที่ดันคำนึงถึงจิตใจชาวบ้านแบบผิดที่ผิดเวลาอยู่ในหลายครั้ง หลายๆคนที่โตมากับวัฒนธรรมเด็ดบัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น เลยรับไม่ได้กับการวิจารณ์งานตรงๆ แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีประเภทตรงข้าม คือไม่เป้นตัวของตัวเองซะจนใครว่าอะไรก็เอามาเป็นอารมณ์หมด หลายคนก็เลิกวาดรูปไปเลยเพราะการโดนวิจารณ์ หลายๆกลุ่มต้องแตกคอกันจนแทบไม่นับเพื่อนเพราะการวิจารณ์งาน และพวกกาฝากบางประเภทที่สักแต่ว่าด่า เพื่อความสะใจของตัวเอง

ดาบที่ดียังต้องผ่านการเผาไฟ ผ่านการตีมากมาย แต่ถ้าทำไม่ได้ก็คงจะยังอยู่แค่ระดับก้อนเหล็กธรรมดาก้อนหนึ่งตลอดไป

16 กันยายน 2552

แพทย์พยาบาลนอกจากปฏิบัติภารกิจดูแลคนไข้แล้ว ยังต้องเจียดเวลามาสวมบทนักสิ่งประดิษฐ์ เพื่อสร้างอุปกรณ์เครื่องมือสำหรับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย

นวัตกรรมของ “อวยพร ภัทรภักดีกุล” พยาบาลวัยกลางคนประจำอยู่หอผู้ป่วยนรีเวช โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ คงไม่ถึงกับเป็นสิ่งประดิษฐ์เปลี่ยนแปลงโลก สำหรับผู้ป่วยหญิงหลังผ่าตัดช่องท้องทาง มันคือนวัตกรรมช่วยชีวิตที่ไม่เคยมีใครคิดค้นมาก่อน….ที่สำคัญ มันใช้ได้ผล

อวยพร อธิบายจุดเริ่มต้นของงานวิจัยงานประจำของเธอว่า การผ่าตัดช่องท้องทางนรีเวชเป็นการผ่าตัดใหญ่ใช้เวลานานในการผ่าตัด แพทย์จำเป็นต้องใช้ยาระงับความรู้สึกทั่วร่างกาย ส่งผลให้การทำงานของกระเพาะอาหารและลำไส้เกิดความผิดปกติ เช่น มีอาการท้องอืด ปวดท้องจากก๊าซ สูญเสียการเคลื่อนไหวแบบบีบรูด บางรายมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน และสะอึกร่วมด้วย

วิธีกระตุ้นผู้ป่วยหลังการผ่าตัดแบบเดิม พยาบาลมักให้ผู้ป่วยเคลื่อนไหวบนเตียง เช่น ขยับตัว เปลี่ยนท่า ลุกนั่ง ยืน เดิน ซึ่งเป็นไปค่อนข้างลำบากเนื่องจากคนไข้ต้องฝืนความรู้สึกปวดแผลผสมโรงกับอาการท้องอืดและไม่สบายตัว ทำให้ผู้ป่วยหงุดหงิดง่าย

ก่อนหน้านี้เ คยมีงานวิจัยจากต่างประเทศรายงานการใช้เก้าอี้โยก ช่วยผู้ป่วยเคลื่อนไหวร่างกาย จึงจุดไอเดียให้ อวยพรและพยาบาลประจำหวอดประยุกต์ใช้แก้ปัญหา

ทีมวิจัยพยาบาลเรียกชื่อผลงานของเธอว่า โยกเยกเสกโรคหาย ทดสอบให้คนไข้ที่เข้ารับการผ่าตัดช่องท้องทางนรีเวช มีคนไข้สมัครใจร่วมโครงการ 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มนั่งเก้าอี้โยกหลังฟื้นจากยาสลบ และกลุ่มที่ไม่ได้นั่งเก้าอี้โยกกลุ่มละ 30 คนเพื่อเปรียบเทียบผล

ผลศึกษาพบว่า ผู้ป่วยที่ได้นั่งเก้าอี้โยกหลังการผ่าตัด 16 ชั่วโมงเป็นเวลา 45 นาที เทียบกับผู้ป่วยที่ไม่ได้นั่งเก้าอี้มีจำนวนครั้งการเคลื่อนไหวของลำไส้ การเรอที่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยความพึงพอใจในการนั่งเก้าอี้อยู่ในระดับมาก และความรู้สึกวิงเวียนจากการนั่งเก้าอี้อยู่ในระดับน้อย

“การนั่งเก้าอี้โยกเพื่อลดอาการท้องอืด ยิ่งคนไข้ฟื้นตัวและได้นั่งเก้าอี้โยกได้เร็วแค่ไหนยิ่งดี เพราะจะยิ่งกระตุ้นให้ลำไส้ทำงานได้เร็ว ลดอาการท้องอืดและปวดท้องจากแก๊สได้เร็วเท่านั้น” พยาบาลจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ กล่าว

ทีมพยาบาลเตรียมขยายผลด้วยการประยุกต์ใช้เก้าอี้โยกกับคนไข้ที่รับการผ่าตัดประเภทอื่นด้วย เทคโนประดิษฐ์ดังกล่าวได้รับรางวัลผลงานดีเด่นประเภทโรงเรียนแพทย์ จากสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขและภาคีเครือข่าย R2R

อีกนวัตกรรมเป็นผลงานของทีมนิสิตพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นพรัตน์วชิระ กรุงเทพฯ ออกแบบและพัฒนาเบาะล้อมตัวทารกแรกเกิดโดยจำลองสภาพให้เหมือนเด็กยังอยู่ในครรภ์ เพื่อให้เด็กที่คลอดก่อนกำหนดมีพัฒนาการที่เหมาะสมและใกล้เคียงปกติ ก่อนอนุญาตให้กลับบ้าน

น.ส.นริศา ลาวัลย์ นิสิตพยาบาลปี 4 เล่าให้ฟังว่า การดูแลเด็กที่คลอดก่อนกำหนด จะเน้นพัฒนาการช่วยให้ทางเดินหายใจตรงปอดขยายตัวได้ดี และทารกได้รับออกซิเจนมากขึ้น จำเป็นจะต้องให้เด็กเคลื่อนไหวน้อย เพื่อลดการใช้พลังงานจากการเคลื่อนไหว

เบาะโค้งรูปตัวยูที่พัฒนาขึ้นทำจากลวดอ่อน โดยดัดเป็นรูปตัวยูยาวประมาณ 1 ฟุต และหุ้มด้วยเบาะพลาสติกอย่างนิ่ม เพื่อทดแทนการใช้ผ้าม้วนเป็นรูปตัวยู ซึ่งนิยมใช้สำหรับบังคับให้เด็กทารกที่คลอดก่อนกำหนดเคลื่อนไหวน้อยลง แต่หายใจได้สะดวกขึ้น

การทดลองประสิทธิภาพเบาะ แบ่งเป็น 2 กลุ่มในเด็ก 5 ราย โดยแบ่งเป็นกลุ่มเด็กคลอดก่อนกำหนดที่นอนบนเบาะโค้งรูปตัวยูมีเบาะรองไหล่ และกลุ่มเด็กที่นอนด้วยวัสดุเดิมคือ ผ้าที่ม้วนเป็นรูปตัวยูและไม่มีที่รองไหล่ เก็บข้อมูลทุก 15 นาทีเป็นเวลา 1 ชั่วโมง

ผลพบว่าเด็กที่นอนบนเบาะรูปตัวยูและมีเบาะรองไหล่ มีค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนในกระแสเลือด และอัตราการหายใจอยู่ในช่วงปกติ หรืออัตราการหายใจเฉลี่ยที่ 49 ครั้งต่อนาที แสดงว่าทางเดินหายใจของทารกบริเวณปอดขยายตัวได้ดี และทารกได้รับออกซิเจนในปริมาณมากและเพียงพอต่อร่างกาย ส่วนเด็กทารกที่นอนราบมีอัตราการหายใจถี่กว่าเฉลี่ย 54 ครั้งต่อนาที

ผลงาน “เบาะมดลูกถูกใจทารก” ได้รับรางวัลผลงานดีเด่นจากเวทีเดียวกัน เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนวิชานวัตกรรมที่สอนให้คิดค้น แก้ปัญหาที่พบระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ เพื่อยกระดับคุณภาพของการให้บริการด้านสาธารณสุข

Link : http://www.bangkokbiznews.com/home/detail/life-style/health/20090916/77238/รอให้ถึงชั่วโมงพละก็สายเสียแล้ว.html

เพลย์คิว..ถือเป็นรากฐานการสร้างความฉลาดทางสติปัญญา และความฉลาดทางอารมณ์ที่สำคัญสำหรับเด็ก ฉะนั้น อย่าว่าเด็กเล่นไม่เป็นโล้เป็นพาย

หลายคนเปรียบเปรยว่าเด็กคือผ้าขาว แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะเล่นเลอะเทอะสกปรกเสื้อผ้าเปรอะเปื้อนไม่ได้ ยิ่งพวกเขาคลุกคลีกับกิจกรรมมากเท่าไร สมองยิ่งมีพัฒนาการมากขึ้นเท่านั้น จะให้นั่งนิ่งเรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้คงไม่ได้แล้ว

“เด็กกับการเล่นซนเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าอยากให้เขาพัฒนาไอคิว อีคิว และเอสคิว” ผศ.ดร.อุษณีย์ อนุรุทธ์วงศ์ ประธานศูนย์พัฒนาอัจฉริยภาพ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร บอกสิ่งที่เราอาจเคยได้ยินมาบ้างแล้ว แต่ยังมีอีกหนึ่ง Q ที่เธอมองว่าสำคัญไม่แพ้กัน นั่นคือ เพลย์คิว (Play Q)

เพลย์คิวถือเป็นรากฐานการสร้างความฉลาดทางสติปัญญา และความฉลาดทางอารมณ์ที่สำคัญสำหรับเด็ก ทำให้เด็กสามารถเติบโตอย่างมีคุณภาพทั้งร่างกาย จิตใจ และสติปัญญา ที่สำคัญ การปล่อยให้เด็กเล่นยังช่วยให้เด็กได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกับเพื่อนวัยเดียวกันเป็นสังคมขนาดย่อม ๆ

บ่อยครั้งที่พ่อแม่ หรือผู้ใหญ่มองว่า เด็กเล่นไม่เป็นโล้เป็นพาย แต่ระหว่างที่เล่น เขาได้ออกกำลังกาย เรียนรู้ และรับประสบการณ์ต่าง ๆ ซึมซับไว้ในสมอง การเล่นแต่ละชนิดส่งผลแตกต่างกันไป จะเล่นกลุ่ม หรือเล่นเดี่ยวก็ให้ผลที่ต่างกัน

ผศ.ดร.อุษณีย์ยกตัวอย่างการเล่นต่อชิ้นส่วนไม้ ที่เด็กต้องอาศัยการคำนวณว่าจะใช้ไม้กี่ชิ้น รูปทรงแบบไหนจึงจะสร้างบ้าน รถ หรือสิ่งที่อยู่ในจินตนาการให้เป็นรูปเป็นร่างออกมาได้

แม้แต่การเล่นหม้อข้าวหม้อแกง หรือขายของ นอกจากช่วยเพิ่มทักษะการคำนวณระหว่างการขายของ ยังถือเป็นก้าวแรกสำหรับการเข้าถึงสังคมที่เด็กสร้างขึ้น และสมมุติตัวเองในบทบาทที่ต้องการเช่น ค้าขาย หรือ บทบาทในครอบครัว

การละเล่นสมัยคุณปู่ยังหนุ่ม คุณพ่อยังเด็กอย่างดีดลูกหิน ทอยกอง หมากเก็บ และอีกมากมายหลายเกมเป็นการเล่นที่สนุก และได้ฝึกทักษะการกะระยะ การคำนวณ การใช้มือโดยที่ผู้เล่นไม่รู้ตัว

ยังมี หมากหลุม เกมกลยุทธ์ฝึกความคิดได้ดีที่สุดในโลก หมากหลุมนั้น เป็นการเล่นที่นักล่าสัตว์ในแอฟริกานิยมเล่นในระหว่างการล่าสัตว์ ฝึกการทายใจคู่ต่อสู้ วางแผนเพื่อกินหมากของคู่แข่ง เพิ่มทักษะและสร้างมิติสัมพันธ์ให้การคำนวณ ประมวลความคิด รวมถึงช่วยเรื่องสมาธิได้อีกด้วย

“สิ่งที่น่าเป็นห่วงคือ เด็กไทยส่วนมากหันไปเล่นเกมคอมพิวเตอร์ หันหน้าเข้าหาจอ และที่ยิ่งน่าเป็นห่วงคือ วีดีโอเกมหรือเกมที่ฆ่ากัน สมมุติผู้เล่นให้เป็นนักฆ่า”

เธอมองว่า การเล่นหรือทำอะไรเป็นร้อย ๆ ครั้ง สิ่งนั้นจะฝังเข้าไปในจิตสำนึกหรือสมองส่วนล่าง จนกลายเป็นชุดคำสั่งอัตโนมัติ เมื่อเครียดหรืออยู่ในสถานการณ์ที่ใกล้เคียงกับในเกม เด็กก็จะมีความต้องการฆ่า จากคำสั่งอัตโนมัติของสมองส่วนล่าง และก่ออาชญากรรมในที่สุด

ผศ.ดร.อุษณีย์บอกว่า การเล่นต้องเล่นให้พอ เล่นให้เต็มที่ เพราะเมื่อเล่นไม่พอนั้น จะมีผลต่อพฤติกรรมเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ เช่น กรณีของไมเคิล แจ็คสัน นักร้องเพลงป็อบผู้ล่วงลับ สมัยเด็กเล่นไม่พอ เพราะมัวแต่ฝึกร้อง และออกคอนเสิร์ต พอโตขึ้นเลยกลายเป็นเด็กในร่างผู้ใหญ่ชอบเล่นกับเด็ก สร้างเมืองของเล่นเป็นบ้าน

ผู้ใหญ่ที่ยังชื่นชอบตุ๊กตา บ้านหรือที่ทำงานเต็มไปด้วยตุ๊กตา เพราะวัยเด็กขาด โตขึ้นมาจึงสรรหามาเติมเต็มวัยเด็กของตนเอง หรือซื้อของเล่น ตุ๊กตามาให้ลูก แต่แย่งลูกเล่น เป็นต้น

ผศ.ดร.อุษณีย์ยกตัวอย่างหญิงสาวเจ้าของโรงงานแห่งหนึ่งที่วัยเด็กต้องทำงานหาเงิน ไม่มีชีวิตวัยเด็กที่ได้เล่นกับเพื่อน หรือเล่นของเล่น โตขึ้นมาจึงโหยหาการเล่น และติดการพนันหนัก จนต้องขายโรงงานและล้มละลายในที่สุด

เล่นพอหรือไม่ ต้องเล่นแค่ไหน ไม่มีกำหนดตายตัว แต่อย่างน้อยเด็กต้องได้เล่นวันละหลายชั่วโมง แต่ไม่ใช่เล่นตลอดทั้งวัน พ่อแม่และคุณครูต้องเป็นผู้กำหนดเวลาเล่น และกำหนดกติกาเพื่อให้เด็กวางแผนการเล่นของตัวเองให้ดีที่สุด ได้เล่นอย่างสนุกและรู้เวลาที่จะเลิกเล่นอีกด้วย

พ่อแม่และคุณครู ยังมีบทบาทเป็นผู้แนะนำและกระตุ้น ไม่ควรเล่นกับลูกทุกอย่าง โดยเฉพาะการเล่นที่ไม่เอื้ออำนวยต่อสภาพร่างกาย บางกิจกรรม อาจจะทำหน้าที่แนะนำ สอนให้เล่น เช่น การเล่นตั้งเต โยนเบี้ย บางกิจกรรม จะเป็นผู้สนับสนุนให้เด็กเล่น เช่น กีฬาประเภทต่าง ๆ หรือบางกิจกรรมก็เล่นด้วยกันได้ ไม่ว่าจะเป็น หมากรุก ปริศนาคำทาย หม้อข้าวหม้อแกง หรืออ่านนิทาน

น่าเสียดายที่ชีวิตของเด็กส่วนใหญ่ถูกตรึงอยู่กับเก้าอี้ในห้องเรียน จึงเป็นหน้าที่ของผู้สอนที่จะสร้างสรรค์กิจกรรมในห้อง หรือนำบทเรียนมาเล่น เพิ่มจินตนาการและความรู้ ไม่ว่าจะเป็นวิชาที่น่าเบื่ออย่างชีววิทยา ประวัติศาสตร์ หรือแม้แต่คณิตศาสตร์ ครูสามารถนำเกมมาประยุกต์ให้เด็กได้เรียนรู้ และได้เล่นไปพร้อมกัน ไม่ต้องรอให้ถึงชั่วโมงพละ

Download แบบฟอร์มการสั่งซื้อหนังสือ

สารบัญ

ส่วนที่ 1 ปัจจัยที่ก่อให้เกิดภาวะวิกฤติในองค์การ
11

- ภาวะวิกฤติขององค์การมีลักษณะอย่างไร
12

- สาเหตุของภาวะวิกฤติขององค์การ
12

- ผลกระทบจากปัญหาเศรษฐกิจ
13

- ระดับความรุนแรงของผลกระทบจากภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ
15

ส่วนที่ 2 บทเรียนจากภาวะวิกฤติขององค์กรธุรกิจไทย
19

- เหตุการณ์ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ในช่วง พ.ศ. 2540
20

- ผลกระทบต่อการบริหารทรัพยากรบุคคล
22

- สถานการณ์ทางเศรษฐกิจในช่วงปี 2550 – 2552
23

ส่วนที่ 3 ผลกระทบของภาวะวิกฤติเศรษฐกิจต่อการบริหารทรัพยากรบุคคล
27

- ภาวะวิกฤติส่งผลกระทบต่อระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลอย่างไร
28

- การบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติ
31

ส่วนที่ 4 กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ
33

- แนวคิดการบริหารทรัพยากรบุคคล
33

- กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ
34

- การลดงานหรือปรับขนาดหน่วยงานบริหารทรัพยากรบุคคล
45

ส่วนที่ 5 ขั้นตอนดำเนินการบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติ
47

- การวิเคราะห์สถานการณ์
48

- วิเคราะห์ทางเลือกของการดำเนินการ
49

- วิเคราะห์ค่าใช้จ่าย
50

- พิจารณาข้อกฎหมาย
51

- คำนึงผลกระทบของแต่ละมาตรการ
52

- ระบบการบริหารจัดการ
54

- ข้อควรระวัง
55

- มาตรการสนับสนุน
56

ส่วนที่ 6 บทบาทนักบริหารทรัพยากรบุคคลกับการรับมือและแก้ไขปัญหาสถานการณ์วิกฤติ
59

- นักบริหารทรัพยากรบุคคลกับการเป็นผู้นำองค์การในการต่อสู้กับปัญหา

ภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ
62

- บทบาทของนักบริหารทรัพยากรบุคคลในด้านแรงงานสัมพันธ์
66

- การพัฒนาศักยภาพของนักบริหารทรัพยากรบุคคลหรือนักแรงงานสัมพันธ์
68

ส่วนที่ 7 กรณีศึกษาด้านปัญหาในการบริหารทรัพยากรบุคคล
71

- กรณีศึกษาที่ 1 ปิดโรงงาน เลิกจ้างพนักงาน โดยไม่แจ้งให้ทราบ
73

- กรณีศึกษาที่ 2 ธุรกิจค้าปลีกเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย
76

- กรณีศึกษาที่ 3 โรงงานสีข้าวเลิกจ้างคนงาน โดยค้างจ่ายเงินมา 3 เดือน
78

- กรณีศึกษาที่ 4 เหตุเกิดที่โรงงานทอผ้า
80

- กรณีศึกษาที่ 5 ทำผิดสัญญาข้อตกลง
81

- กรณีศึกษาที่ 6 ปิดโรงงานโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า
83

- กรณีศึกษาที่ 7 เปลี่ยนจากธุรกิจโรงแรมไปทำธุรกิจอื่น
86

- สรุปปัญหาการดำเนินธุรกิจ
88

- สรุปผลกระทบจากปัญหาการบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติ
89

- สรุปปัญหาและสาเหตุการบริหารจัดการที่ไม่ดี
90

ส่วนที่ 8 กรณีศึกษาการบริหารจัดการที่ดีทางด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล
91

- กรณีศึกษาที่ 1 การปรับลดและชะลอการให้สวัสดิการ
92

- กรณีศึกษาที่ 2 เมื่อบริษัทยักษ์ใหญ่ขยับตัว
97

- กรณีศึกษาที่ 3 พนักงานไม่ยอมให้เลิกจ้าง
100

- กรณีศึกษาที่ 4 เมื่อธุรกิจล้มละลาย
102

- ปัจจัยที่นำไปสู่ความสำเร็จในการบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติ
105

- สรุปการบริหารจัดการที่ดีทางด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล
106

ส่วนที่ 9 มาตรการบรรเทาการเลิกจ้างในระบบการบริหารทรัพยากรบุคคล
107

- การเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการจ้างงาน
107

- มาตรการบรรเทาการเลิกจ้างในกระบวนการบริหารทรัพยากรบุคคล
109

ส่วนที่ 10 ประเด็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับมาตรการบรรเทาการเลิกจ้างและการเลิกจ้าง
115

- ข้อกฎหมายเกี่ยวกับ การใช้มาตรการบรรเทาการเลิกจ้าง
116

- ข้อกฎหมายเกี่ยวกับ การจ้างงาน
119

- ข้อกฎหมายเกี่ยวกับการเลิกจ้าง
122

- ข้อกฎหมายเกี่ยวกับการจ่ายค่าชดเชย
125

- ข้อกฎหมายเรื่องการประท้วงนัดหยุดงาน
133

ส่วนที่ 11 การจัดการกับปัญหาข้อเรียกร้องและการร้องเรียนของพนักงาน
135

- ลักษณะของข้อเรียกร้อง
135

- รูปแบบและวิธีการดำเนินการเกี่ยวกับข้อเรียกร้อง
138

- การดำเนินการตามนโยบายขององค์การ
139

- การจัดการกับข้อเรียกร้องและการร้องเรียน
142

ส่วนที่ 12 บทบาทของการบริหารแรงงานสัมพันธ์ในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ
145

- ความหมายของแรงงานสัมพันธ์
145

- สถานการณ์ที่อาจจะส่งผลให้เกิดปัญหาแรงงานสัมพันธ์
146

- สาเหตุข้อขัดแย้งหรือปัญหาทางด้านแรงงานสัมพันธ์
147

- เครื่องมือที่ใช้ในการแก้ไขปัญหาแรงงานสัมพันธ์
148

- เทคนิคการสื่อสารเพื่อป้องกันปัญหาทางด้านแรงงานสัมพันธ์
150

- การสื่อสารในสถานการณ์ปกติ
151

- การสื่อสารในสถานการณ์ไม่ปกติหรือภาวะวิกฤติ
153

ส่วนที่ 13 ถาม-ตอบ ปัญหาการบริหารทรัพยากรบุคคลในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ
155

ภาคผนวก 1 เทคนิคการดูแลความสุขในภาวะวิกฤติ
171

ภาคผนวก 2 บทบาทของฝ่ายทรัพยากรบุคคลกับการแก้ไขปัญหาหนี้สินพนักงาน
175

ภาคผนวก 3 โครงการกิจกรรมสร้างเสริมคุณค่าตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
181

ภาคผนวก 4 แนวคิดเชิงปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
185

บรรณานุกรม

บุชสังกัดพรรครีพับลิกันและเกิดในตระกูลบุชซึ่งเป็นตระกูลนักการเมืองตระกูลใหญ่ของสหรัฐอเมริกา โดยพ่อของเขา คือ นายจอร์จ บุชเป็นประธานาธิบดีคนที่ 41 และน้องชาย เจฟ บุช เป็นผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคนปัจจุบัน

สมัยแรกตั้งแต่ 20 มกราคม พ.ศ. 2544 [2001] สมัยที่สองเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2548 [ 2008 ] และสิ้นสุดการดำรงตำแหน่งเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2552 [2009]

เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือ 9/11 เป็นเหตุการณ์วินาศกรรมการปล้นเครื่องบินในสหรัฐอเมริกา โดยเครื่องบินพาณิชย์ได้ชนเข้ากับตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์และ เพนตากอน

มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 2,973 คน ต่อมาจึงมีการตรากฎหมาย PATRIOT Act ลงนามโดยประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เพื่อต่อต้านก่อการร้าย
สหรัฐกล่าวหาว่านายโอซามา บิน ลาเดนและเครือข่ายอัล ไกด้าเป็นผู้รับผิดชอบต่อเหตุการณ์ครั้งนี้ ทหารสหรัฐเริ่มบุกโจมตีอัฟกานิสถานที่เชื่อว่าเป็นแหล่งหลบซ่อนตัวของบิน ลาเดนเมื่อ

——————————————————————-

http://www.hereinreality.com/familyvalues.html

7 sep 2009

Bush Family Values Photo Album
For more than a half century, members of the Bush family have been setting policy and making decisions for all Americans. Let’s look at the family that has had such an impact on the lives of human beings worldwide

It all started with Prescott Bush, George W. Bush’s grandfather. In 1918 it is said that he robbed the grave and stole the skull of the Native American warrior Geronimo as part of an initiation into Yale’s Skull and Bones Society. The Skull and Bones society has long been important to the Bush Family. George Bush Sr. and George W. Bush were also members of this secret society.

Prescott Bush had a bit of trouble back in the 1940s. While American soldiers were fighting the Nazis in WWII, a few of the companies Prescott managed were seized under the Trading with the Enemy Act because they were fronts for Nazi Industrialist Fritz Thyssen, a financier of Hitler’s Third Reich.

This is GW’s Uncle Prescott, Jr. During the embargo on China, his company was the only US firm allowed to do business there, exporting communications satellites.
He recently retired as the Chairman of the USA-China Chamber of Commerce, which might be one reason China isn’t part of the Axis of Evil. (more on China) He also has ties to Manuel Noriega (below).

This is Jeb’s friend
Orlando Bosch.
He’s a terrorist accused of blowing up an airplane killing 76 people in Cuba, but George Bush, Sr. thought so much of him that he gave him a Presidential Pardon.
She was embarrassed after she got caught smuggling almost $20,000 worth of clothes and jewelery into America after a trip to France.

This is Jeb’s wife
Columba Bush
She was embarrassed after she got caught smuggling almost $20,000 worth of clothes and jewelery into America after a trip to France.

This is Jeb’s brother Neil Bush. He cost American taxpayers $1 billion after some shady loans he made caused the Silverado Savings and Loan to go under in 1988. Now he’s making millions selling software to Florida schools. Now he’s divorcing his wife and leaving her broke, after he had several affairs and contracted a venereal disease (scroll down). Coincidentally, Neil was scheduled to have dinner with John Hinckley’s brother the day after the Reagan Assassination attempt

For many years, the Bureau of Narcotics and Dangerous Drugs (now DEA) wanted to have Manuel Noriega arrested for drug trafficking, but instead George Bush, Sr. kept him on the CIA payroll. For more than a decade, thousands of tons of cocaine poured onto the streets of America through the Panama Canal while the US government looked the other way. This destroyed the stability of millions of American families, and the repercussions to our society are still being felt today.

Here’s GW when he was in the National Guard, which he joined to get out of going to Vietnam. He was a pilot in Texas until his flight status was revoked for refusing to take medical exams. For at least eight months, he didn’t even show up for duty. Click here for full details —- Military Career of our Commander in Chief

Bush’s DWI revelation at the end of the 2000 Presidential campaign may have been leaked to cover a much bigger scandal

On November 2, 2000, four days before the most disputed election in American history, military veterans in the US Senate lashed out at candidate George W Bush for his failure to explain a six-month lapse in his National Guard service. “At the least, I would have been court-martialed. At the least, I would have been placed in prison,” Senator Daniel Inouye said.

Bush would offer no explanation for his absence and, as he had throughout the campaign, refused to discuss his military service during the Vietnam War. Why would a man who was running for the office of Commander and Chief of the US Armed Forces refuse to discuss his service in the military? Why didn’t the public and press take notice? Their attention that day was focused on something else.

That same day, while senators were asking for an explanation of Bush’s National Guard absence, the media and the public were watching another breaking Bush scandal: the sudden revelation of a 1976 drunk driving conviction that Bush had failed to mention during the campaign. As Bush spent the final days before the election explaining to America that he hid the arrest to protect his daughters, the National Guard absence was swept under the rug, not made into a campaign issue by Democrats.

Both Candidates avoided making Vietnam an issue during the Presidential race of 2000. Bush and Al Gore, who served in Vietnam as an Army journalist, had a sort of unwritten understanding that their military service during the Vietnam war would not be a subject of campaign debate. Both had been accused of using their fathers’ influence to avoid combat in the war. Gore’s father was a senator, Bush’s father was a Congressman.

The Washington Post reports that Bush joined the National Guard 12 days before his student deferment would have expired, and that in spite of his low score on the pilot’s aptitude test (25, the lowest score allowed), and in spite of the waiting list that some kids spent years on, Bush was sworn in as an airman the day he applied. Indeed, so giddy was Bush’s commander, Col. Walter B. “Buck” Staudt, that he later staged a special ceremony so he could have his picture taken giving Bush the oath, instead of the captain who actually had sworn Bush in. Bush spent two years learning to fly airplanes in his home state of Texas.

As the 2000 Presidential campaign moved along, angry veterans in Alabama claimed that George W Bush never performed any military service in that state, as stated on his campaign website. They offered a reward of $1000 (which rose to $3,500) to anyone who could prove that he had. No one came forth with any proof.
Eight days before the election, the Boston Globe reported discrepancies between the Bush campaign’s statements regarding his military service and what records and documents showed. In 1972, the Globe reported, Bush moved from Houston to Mobile, Alabama to work on a Senate campaign. It was at this time, the Globe found, that he was suspended from flight duty for not taking his annual flight physical. Furthermore, the Globe could find no evidence that he ever performed any drills while in Alabama, or any more drills after returning to Houston.
Bush refused to answer any questions concerning the charges. His official White House biography states, “He served as an F-102 pilot for the Texas Air National Guard before beginning his career in the oil and gas business in Midland in 1975…” but gives no further details about his military service

When George Bush, Sr. was the Vice President, he was involved in secretly selling weapons to our enemy Iran. The money from the weapons sales went to build a secret army that was trying to overthrow the Nicaraguan government. This resulted in years of violence and slaughter for many thousands of Central Americans, and it allowed thousands of tons of drugs to be dumped on the streets of America. When he was president, George Bush, Sr. gave a presidential pardon to the others who were involved in the Iran-Contra scandal.

Besides their last names, George W and Jeb Bush have this in common: All of their children have been in trouble with the law. Unlike most Americans who commit crimes ranging from sexual misconduct to felony prescription fraud, the Bush Kids never go to prison

Bush’s daught

Trouble is, until recently they weren’t old enough to do it legally. Barbara and Jenna Bush were arrested at an Austin restaurant, Jenna for trying to use a fake ID and Barbara for being in possession of alcohol.
Jenna had received a citation in April 2001 for possessing alcohol. Her boyfriend was jailed in March, 2001, and was released to the Secret Service
It’s also been reported that Jenna is a marijuana user, that she likes to “toke up” with friends

composer : Yuki Kajiura

Shine, bright morning light
Now in the air the spring is coming
Sweet blowing wind
Singing down the hills and valleys
Keep your eyes on my
Now we’re on the edge of hell
Dear my love, sweet morning light
Wait for me, you’ve gone much further, too far.

สารบัญ
ตอนที่ 1 ทำไมต้องจัดการองค์ความรู้ในองค์กร
บทที่ 1 เศรษฐกิจในยุคใหม่
บทที่ 2 ทุนทางปัญญา
บทที่ 3 การจัดการความรู้สู่ความเป็นเลิศ
ตอนที่ 2 พัฒนาและเรียนรู้ให้เร็วกว่าคู่แข่ง
บทที่ 4 พัฒนาและเรียนรู้ให้เร็วกว่าคู่แข่ง
ตอนที่ 3 เริ่มต้นโดยเรียนรู้จากผู้บุกเบิก
บทที่ 5 สรรพวิธีสู่การจัดการองค์ความรู้
ตอนที่ 4 แนวคิดการนำ KM สู่การปฏิบัติ
บทที่ 6 วิวัมนาการของการจัดการองค์ความรู้
บทที่ 7 สร้างและต่อยอดความรู้ในองค์กร
บทที่ 8 กลยุทธ์การจัดการทุนทางปัญญา
บทที่ 9 ชุมชนนักปฏิบัติ
บทที่ 10 พัฒนาชุมชนนักปฏิบัติให้ยั่งยืน
บทที่ 11 เครือข่ายทางสังคม
บทที่ 12 ศูนย์กลางความรู้แห่งชาติ
บทที่ 13 การจัดการองค์ความรู้และอีเลินนิ่ง
ตอนที่ 5 พื้นฐานการเรียนรู้ขององค์กรสู่การจัดการองค์ความรู้
บทที่ 14 ความสามารถหลักในการเรียนรู้สู่องค์การแห่งการเรียนรู้
ตอนที่ 6 ลงมือปฏิบัติ
บทที่ 15 การจัดตั้งทีม KM ในองค์กร
บทที่ 16 8 ขั้นตอนการนำ KM สู่การปฏิบัติ
ตอนที่ 7 สร้างสรรค์ร่วมกันสู่ KM
บทที่ 17 การพัฒนาองค์กรกับการจัดการความรู้
————————————————
บทที่ 2 ทุนทางปัญญา

กระบวนการจัดการองค์ความรู้

1.Define
กำหนดชนิดทุนทางปัญญาหรือองค์ความรู้ที่ต้องการ หรือการหาว่าองค์กรมีองค์ความรู้หลักๆคิออะไร
2.Create
การสร้างทุนทางปัญญาโดยส่งไปศึกษาเพิ่มเติม การสอนงานในองค์กร
3.Capture
เสาะหา เก็บความรู้ให้เป็นระบบ
4.Share
แบ่งปัน แลกเปลี่ยน กระจายความรู้โดยจัดงานอบรมสัมมนาแลกเปลี่ยนความรู้ การสอนงาน การถ่ายโอนแบบเสมือน(Virtual) ผ่านระบบคอมพิวเตอร์ หรือระบบ E-Learning
5.Use
การนำไปใช้งานเกิดเป็นปัญญาปฏิบัติ หน้า 45-46
******************************************************

บทที่ 4 แนวคิดการนำ KM สู่การปฏิบัติ
Blended Learning และ Technology มี 2 แบบ
1.การเรียนในห้องเรียนหรือผ่านระบบ E-Learning แบบ Online Training เรียนด้วยตนเองผ่านคอมพิวเตอร์หรือ Web Based Training อีกแบบ คือ การเรียนรู้แบบ 2 ทาง เช่น
ผู้เรียนติดต่อกับผู้สอนและผู้เรียนอื่นๆได้ ดูแลโดยหน่วยงานฝึกอบรมในองค์กร

2.การเรียนรู้ที่หน้างาน โดยสอบถามจากชุมชนนักปฏิบัติหรือเครทอข่ายชมรม/สมาคม โดยระบบ E-Learning เป็นตัวช่วยให้กระจายองค์ความรู้ได้รวดเร็ว หน้า 89-94
******************************************************
บทที่ 9 ชุมชนนักปฏิบัติ
องค์ประกอบที่มีผลต่อความสำเร็จของ CoP
1.Head
มีความรู้ มีความสนใจร่วมกัน มีเอกลักษณ์ร่วมกัน

2.Heart
สมาชิกไม่คาดหวังสิ่งตอบแทนจากการปันความรู้ เป็นเรื่องของน้ำใจมากกว่าของตอบแทน

3.Hand
อาจมีการกำหนดแนวทางของกลุ่มในการแลกเปลี่ยนข้อมูลเอกสารร่วมกัน หน้า 158-159
********************************************************
บทที่ 13 การจัดการองค์ความรู้และอีเลินนิ่ง
งานทรัพยากรบุคคลมีขีดความสามารถด้าน Competency แต่ส่วนมากไม่อาจดูแล E-Learning และ Knowledge Management ได้ หน้า 207
********************************************************
บทที่ 15 การจัดตั้งทีม KM ในองค์กร
ทีมงานการจัดการความรู้ ประกอบด้วย
1.ผู้สนับสนุนโครงการ KM ( KM – Project Champion ) คือ ผู้นำองค์กรระดับสูงที่สามารถกำหนดทิศทาง KM ได้
2.ผู้บริหารโครงการ KM ( KM – Project Manager ) ต้องเข้าใจแนวทางขององค์กร เข้าใจวัฒนธรรมองค์กร สามารถบรืหารโครงการได้
3.ผู้บริหาร KM เฉพาะด้าน ( Subject Manager ) รวบรวมความรู้จากผู้เชี่ยวชาญเพื่อถ่ายโอนความรู้ต่อไป
4.ผู้ดูแลในภาพรวม ( Knowledge Broker ) สื่อสารการตลาดให้กับโครงการ
5.ผู้อำนวยความสะดวก ( KM Facilitator ) เข้าใจกระบวนการ KM เป็นคนขยายผลโครงการให้เป็นจริง
6.ผู้ประสานงานโครงการ ( KM Project Coordinator ) คอยประสานงานแผนงานหลักกับผู้สนับสนุนโครงการ หน้า 229-233

คราวนี้ไม่ได้มาปล่อย Stand แอ่นสู้ฟัด
แต่มาปลดปล่อยดาบ “จงซวย GUTS” เอ้ย มาเล่าที่มาของชื่อตัวละคร
ในเรื่อง “ดาบควายชายคลั่ง” aka “บอดด้วนโดนสวนแต่เด็ก” หรือ
“BERSERK” นั่นเองงงงงง (เสียงแบบ TV Champion)

เรื่องนี้ ได้อิทธิพลมาจากสภาพบ้านเมืองของยุโรปมาเต็มๆครับ
ซึ่งถ้าใครได้ศึกษาประวัติศาสตร์ยุโรปแล้ว ผมเชื่อว่าจะรู้สึกสนุก น่าติดตาม
เช่นเดียวกับประวัติอียิปต์ หรือเทพเจ้ากรีก แน่ๆ (^_^)

ที่มา :

http://en.wikipedia.org/wiki/Berserk_(manga)

จากคุณ : blame me
เขียนเมื่อ : 21 ส.ค. 52 15:57:47

กระทู้นี้จะเกี่ยวกับ ตัวละครเด่นฝ่ายพระเอก ที่ชื่อมีความหมายนะครับ
ไม่รวมตัวประกอบ

ขอเริ่มกันด้วยพระเอกของเราละกันครับ

GUTS (กัซ)
หัวหน้าหน่วยทะลวงฟันแห่งกองพันเหยี่ยว / นักรบดำ
ที่ตามล่า God Hand & The Gang

ชื่อพระเอก มาจาก
Guts (1480–1562)
Goetz von Berlichingen นักรบชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นอัศวิน และผู้นำของทหารรับจ้าง
ภายใต้สังกัดของ “จักรพรรดิ Maximilian” แห่งอาณาจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

เขาเสียแขนขวาจากการถูกปืนใหญ่ยิง และใส่แขนเทียมเหล็กเข้าไปแทน ซึ่งรูปร่างคล้ายกับแขนกลของพระเอกในเรื่องเป็นอย่างมาก

จากภาพ ข้อความที่อยู่ใต้รูปปั้นเป็น วลีเด็ดประจำตัว
ที่แปลเป็นอังกฤษสั้นๆได้ใจความว่า “Lick My Ass”

Maximilian ที่ 1 แห่ง Habsburg (1459 – 1519) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโรมัน ตั้งแต่ปี 1493-1519 เป็นผู้ที่ขยายอำนาจของราชวงศ์ Habsburg ด้วยการสงครามและการแต่งงานกับทายาทแคว้นต่างๆ ยกเว้นอาณาจักร Austrian ที่ปัจจุบันคือ Switzerland

กษัตริย์ Maximilian ยังมีเป็นผู้ที่มีความหลงไหลในชุดเกราะ และอุปกรณ์การรบเป็นอย่างมาก โดยเห็นว่าชุดเกราะนั้นคือ ศิลปะ

รูปแบบของชุดเกราะของกษัตริย์ Maximilian ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงครึ่งหลังของการครองราชย์
และได้รับการขนามนามว่า Maximilian armour

ชุดเกราะในเรื่อง Berserk น่าจะได้อิทธิพลมาจาก Maximilian armour

Maximilian armour เป็นชุดเกราะที่ประกอบไปด้วย armets หรือ หมวกเหล็กปิดหน้า / ชุดเหล็กกล้า ปิดทั้งตัว (ทั้งตัวจริงๆครับ) และมีช่วงที่นั่งแล้วปิดอานม้าด้วย
ซึ่งส่วนที่ปิดใบหน้าของผู้สวมใส่ สามารถแกะสลักเป็นรูปร่างต่างๆได้ เช่น ใส่หนวดเครา หรือ ทำเป็นรูปหน้าคน หน้าสัตว์ เป็นต้น

อาวุธ -เกราะ
ดาบฆ่ามังกร / Dragon Slayer
ในเรื่องเขียนไว้ว่า มันเป็นเหมือนท่อนเหล็ก มากกว่าดาบ ทั้งใหญ่ หนา และหนัก

ที่มาของดาบ มาจาก Zweihnder (ภาษาเยอรมัน แปลว่า ถือ 2 มือ) เป็นดาบ 2 มือ ที่ใช้ในช่วงต้นของยุค Renaissance / ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา : เป็นช่วงเวลาที่เกิดการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมในทวีปยุโรป ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของวัฒนธรรมยุคใหม่ ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอยู่ระหว่างยุคกลาง (Middle Age) และยุคปัจจุบัน (Modern Age) การเริ่มต้นของยุคฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมเริ่มต้นในประเทศอิตาลี เนื่องจากเป็นประเทศที่เป็นเมืองท่าในการติดต่อค้าขายระหว่างโลกตะวันตกและโลกตะวันออกในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และยุโรปเหนือในคริสต์ศตวรรษที่ 16

หลังจากสงครามครูเสดอันยาวนานร่วม 300 ปีสิ้นสุดลง ยุโรปก็เข้าสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เนื่องจากมีการขุดค้นพบซากเมืองโบราณของกรีกและโรมัน ทำให้ยุโรปได้นำศิลปวิทยาการจากการขุดค้นพบมาปรับปรุง ดัดแปลงใหม่ ทำให้ยุโรปมีความเจริญก้าวหน้าในศาสตร์ทุกๆด้าน อาทิเช่น
- ศิลปศาสตร์ ศิลปินและผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น เลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้วาดรูปโมนาลิซ่า ไมเคิล แองเจลโล ผู้ปั้นรูปปั้นเดวิด ซึ่งเชื่อว่าเป็นชายที่มีสัดส่วนสมบูรณ์ที่สุดในโลก ราฟาเอล ผู้กำกับการสร้างและตกแต่ง มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ เป็นต้น
- เทคโนโลยี เทคโนโลยีที่สำคัญคือ เทคโนโลยีการต่อเรือ โดยชาติที่เป็นผู้ริเริ่มคือ โปรตุเกส และ สเปน ซึ่งทำให้การติดต่อค้าขายกับเอเชียสะดวกขึ้น
- วิทยาศาสตร์ นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ เช่น เซอร์ไอแซก นิวตัน ผู้ค้นพบกฎแรงโน้มถ่วง เป็นต้น
- ตัวอย่างศิลปะแบบเรอเนสซองซ์ในไทย เช่น พระราชวังพญาไท

ดาบ 2 มือนี้ มีชื่อเสียงจากการเป็นอาวุธสำคัญของหน่วยทหารรับจ้างเยอรมัน (German Landsknechts) ในช่วงศตวรรษที่ 16 ตรงกับยุคของ “จักรพรรดิ Maximilian”

ดาบ 2 มือ ถูกใช้ในหน่วยหน้าของ Landsknecht เพื่อจัดการกับหน่วยหอกของศัตรู ที่อาวุธแบบอื่นเข้าถึงตัวยาก
อย่างไรก็ตาม ดาบ 2 มือ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง จากฝีมือการรบของ Pier Gerlofs Donia ที่สามารถตัดคอศัตรูหลายคนได้ในการฟันแค่ครั้งเดียว! ยังไม่รวมถึงความสามารถและพละกำลังอันมหาศาลของเขา

ปัจจุบันดาบของ Pier Gerlofs Donia จัดแสดงอยู่ใน Fries museum ใน Leeuwarden ตอนเหนือของ Netherland สัดส่วนของดาบ คือ ยาว 2.15 เมตร หนัก 6.6 กิโลกรัม!!

แล้ว Pier Gerlofs Donia เป็นใคร?
- เขาเป็นนักรบชาว Frisia ซึ่งเป็นดินแดนที่อยู่ระหว่างตะวันตกเฉียงเหนือของเนเธอแลนด์ ผ่านเยอรมัน ไปบรรจบกับเดนมาร์ก
- ทำไมต้องรบ เพราะภรรยาของเขาถูกสังหาร + หมู่บ้านถูกเผาราบ โดยมือของ Black Band (หรือ กองพันทมิฬ) ซึ่งเป็นทหารรับจ้าง (มีชื่อเสียงด้านความป่าเถื่อน) ภายใต้สังกัดของ Habsburg โดย Black Band ในช่วงนั้นเข้าร่วมรบในสงครามกลางเมืองระหว่าง Habsburg กับ Vetkopers (กลุ่มที่ต่อต้าน Habsburg)
Pier Gerlofs Donia จึงลุกขึ้นก่อกบฏเพื่อล้างแค้น

แขนกลติดปืนใหญ่
น่าจะมาจากแขนกลของ Goetz von Berlichingen

หน้าไม้ยิงอัตโนมัติ
เชื่อกันว่า หน้าไม้นี้ คิดค้นขึ้นในประเทศจีน โดย Zhuge Liang (181-234 A.D.)ในยุค 3 ก๊ก
เขาคือ จูกัดเหลียง / ขงเบ้ง ดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาด้านการยุทธนาการของพระเจ้าเล่าปี่ ในตำแหน่งสมุหนายกและผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งรัฐจ๊ก รวมทั้งมีความสามารถในด้านการเมือง การทูต วิชาการ วิศวกรและได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์คิดค้นที่ยิ่งใหญ่ โดยคิดค้นหมั่นโถว ธนูไฟ โคมลอยและระบบชลประทาน

ชื่อ Casca เป็นนิยายชุด เกี่ยวกับตำนานของ ยิวผู้เร่ร่อน (Wandering Jew) แต่งโดย Barry Sadler เมื่อปี 1979
เป็นเรื่องของ Casca Rufio Longinus ทหารในอาณาจักรโรมัน ที่ถูกสาปโดยพระเยซู เนื่องจากเป็นผู้ที่เอาหอกทิ่มแทงพระองค์ให้ถึงแก่ความตาย เพื่อให้พ้นจากความทรมาน ซึ่งคำสาปทำให้ Casca เป็นอมตะ และต้องเดินทางเร่ร่อนไปตลอดอย่างไม่มีจุดหมาย และจะต้องเป็นทหารตลอดไป
“Soldier, you are content with what you are. Then that you shall remain until we meet again. As I go now to my father, you must one day come to me”.
และหอกนี้ ได้ถูกเรียกว่า “The Spear of Longinus”

เป็นชื่อของตระกูล Farnese ในอิตาลี เป็นตระกูลที่มีอิทธิพลอย่างมากช่วงยุคเรเนซองส์
บุคคลสำคัญของตระกูล ได้แก่ Pope Paul III (Alessandro Farnese 1468-1549)
ผลงานสำคัญของท่าน งานหนึ่งคือ การอนุญาตให้ทาส เป็นอิสระได้ หากทาสคนนั้นพูดอยู่ใต้อนุสาวรีย์ของจักรพรรดิโรมันบนเนินเขา ซึ่งทำให้มีทาสที่เป็นอิสระมานับถือศาสนาคริสเป็นจำนวนมาก

และ Elizabeth Farnese, Queen of Spain, wife of King Philip V, mother of Charles III (1692—1766) เป็นต้น

Puck หรือ Robin Goodfellow เป็นตัวละครในนิยายของ William Shakespeare เรื่อง A Midsummer Night’s Dream

Heinrich John Rickert (25 May 1863 – 25 July 1936) เป้นนักปรัชญาชาวเยอรมัน และเป็น หนึ่งในผู้นำของสำนัก Neo-Kantians

แนวคิดแบบ “คานท์ใหม่” (Neo-Kantianism) เป็นขบวนการที่เกิดขึ้นในประเทศเยอรมันช่วงปีทศวรรษที่ 1860 โดยเป็นการรื้อฟื้นปรัชญาของ Immanuel Kant (ค.ศ.1724-1804) ขึ้นมา เพื่อใช้โต้แย้งแนวคิดวัตถุนิยม (materialism) ในช่วงปีทศวรรษที่ 1950; ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ใน “Neo-Kantianism” http://en.wikipedia.org/wiki/Neo-Kantianism

แนวคิดของ Rickert มีอิทธิพลต่องานของ Max Weber เขาเป็นนักสังคมวิทยาและเศรษศาสตร์การเมืองเยอรมัน แนวคิดสำคัญของ เวเบอร์ คือ สังคมนอกจากจะมีชนชั้นทางเศรษฐกิจแล้ว ยังแบ่งเป็นกลุ่มสถานภาพ (Status Group) หรือการยอมรับทางสังคมด้วย เป็น พหุสังคม เวเบอร์ ให้ความเห็นว่า จิตใจสำคัญไม่น้อยกว่าฐานะทางเศรษฐกิจ ความขัดแย้งทางเศรษฐกิจไม่ได้นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ มาร์กซ์ ทำนายไว้เสมอไป การที่ ฮิตเลอร์ ขึ้นมามีอำนาจได้ มีรากฐานมาจากประเพณีดั้งเดิม เหตุผลและกฎหมายเยอรมัน ลัทธิชาติสังคมนิยม และบุคคลิกส่วนตัว จริยธรรมแบบโปเตสแตนส์ – การปรหยัดอดออม การทำงานหนัก การรู้จักควบคุมตนเอง การพึ่งพาตนเอง เป็นปัจจัยช่วยสนับสนุนการพัฒนาของทุนนิยมในยุโรป

ภายใต้กรอบคิดของ Neo-Kantian เป็นแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ซึ่งตรงข้ามกับแนวคิดแบบ วัตถุนิยม (Materialism) Webber มองว่ารัฐคือองค์กรที่มีอำนาจผูกขาดในการใช้กำลัง หรือความรุนแรง เราจะเห็นได้ว่ามีเพียงรัฐเท่านั้นที่สามารถบังคับบัญชากองกำลังทหารและตำรวจและอ้างสิทธิอันชอบธรรมในการบังคับไม่ให้อำนาจอื่นใดที่สามารถใช้กองบกำลังดังกล่าวได้ รัฐต้องประกอบด้วย ประชากร ดินแดน รัฐบาล และ อำนาจอธิปไตย

นอกจากนี้ อิทธิพลของแนวคิดของ Rickert ยังปรากฏในปรัชญาของญี่ปุ่นอีกด้วย
Frontiers of Japanese Philosophy II: Neglected Themes and Hidden Variations (Nagoya, Japan: Nanzan Institute for Religion and Culture)

จากคุณ : jsoc
เขียนเมื่อ : 15 ก.ย. 52 12:54:33

555

จากคุณ : GUN MASTER
เขียนเมื่อ : 15 ก.ย. 52 15:11:43

…แบบนั้นรับไม่ได้

จากคุณ : นายขนมหวาน
เขียนเมื่อ : 15 ก.ย. 52 19:19:13

เออ แฮะ ใช่จริงๆด้วย

จากคุณ : SNRI
เขียนเมื่อ : 15 ก.ย. 52 19:35:46

http://www.madhop.com/news.php?act=detail&type=4&id=4

What is Madhop™?

Madhop™ is defined mainly by a flat spring controlled upon deformation, so that the result is a straight movement relative to the ground. With Madhop™ functional principle, depressive spring characteristic and backward movement of the force point during deformation are achieved. This supports the natural force point movement in the heels direction at higher loads and allows Madhop™ user to transpose his optimal jumping energy.

Madhop™ is part of the future of entertainment, leisure, and challenge. The ability to jump 3 meters in the air and run with incredible speed while leaping and bouncing is a sight never before seen in the world. Especially, Madhop™ for kids, can be helpful to speed up growth of stature in growth progress without trouble to the joint, Enjoy incredible heights and speed with your Madhop™.

——————————————————————–

รายงานโดย :โยธิน อยู่จงดี: วันอังคารที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552

ในวงการกีฬาเอ็กซ์ตรีมยังคงพัฒนาเครื่องเล่นเดิมที่มีอยู่ให้มีประสิทธิภาพตอบสนองผู้เล่นได้ดีขึ้น

แต่ในขณะเดียวกันก็ยังสร้างสรรค์เครื่องเล่นใหม่ๆ ออกมาท้าทายความกล้าของเหล่าวัยรุ่นผู้ใฝ่หาความท้าทายใหม่ๆ ให้กับตัวเอง และในวินาทีนี้สำหรับประเทศไทยคงไม่มีเครื่องเล่นไหนเป็นที่กล่าวขวัญถึงมากที่สุดเท่ากับเครื่องเล่นแมดฮอป (Madhop) อีกแล้ว

แมดฮอป คืออะไร

“เครื่องเล่นนี้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศเยอรมนี เป็นสิ่งประดิษฐ์ของอเล็กซานเดอร์ โบเอค ซึ่งแรกเริ่มนั้นตั้งใจจะทำขึ้นเพื่อเป็นอุปกรณ์ช่วยเหลือผู้พิการทางการเดิน แต่เขากลับค้นพบอุปกรณ์ที่ทำให้ผู้สวมใส่สามารถกระโดดได้สูงถึง 3-4 เมตร และวิ่งได้ไกลและเร็วขึ้นกว่าเดิม จากนั้นเขาได้จดลิขสิทธิ์ราวๆ ปี 2002 และเป็นที่แพร่หลายไปทั่วโลกในเวลาต่อมา” ซี บุริสตระกูล ผู้จัดการร้านแมดฮอป สยามสแควร์ ซอย 7 ซึ่งเป็นร้านแรกที่ทำให้เครื่องเล่นแมดฮอปเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย ได้เล่าความเป็นมาของเครื่องเล่นแมดฮอป

อย่างไรก็ดี เครื่องเล่นแมดฮอปนี้มีชื่อเรียกอยู่หลายต่อหลายชื่อ ทำให้เกิดความสับสนว่าแท้จริงแล้วเครื่องเล่นชนิดนี้เรียกว่าอะไร มีทั้ง Jumping Stilts, Powerskip, Powerbocking, Flyjumper และอีกมากมาย

ซี อธิบายเพิ่มเติมเรื่องชื่อเรียกอย่างตรงไปตรงมาว่า ชื่อเดิมที่แท้จริงแล้วเราจะเรียกเครื่องนี้ว่า Jumping Stilts แต่ที่เรียกต่างกันนั่นก็เพราะแต่ละบริษัทของแต่ละประเทศที่นำเข้าเครื่อง Jumping Stilts จะใช้ชื่อสินค้าของตัวเองมาเป็นชื่อเครื่องเล่น แต่ที่จริงแล้วก็คือเครื่องเล่นเดียวกันนั่นเอง สำหรับประเทศไทยเราใช้ชื่อว่าแมดฮอป ซึ่งเป็นชื่อที่เราตั้งให้จดจำง่ายสำหรับกลุ่มวัยรุ่น หรือสามารถค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ www.madhop.com

กระโดดให้สูงเท่าที่ใจถึง

การทำงานของเครื่องเล่นแมดฮอปใช้หลักการของเทคโนโลยีสปริงที่มีความยืดหยุ่นสูง ตัวความโค้งทำจาก Fiber Glass สปริงจะทำงานได้ดีก็ต่อเมื่อมีแรงกด กดในทิศทางตั้งฉากกับพื้น และคืนตัวกลับไปในแนวตั้ง ดังนั้นตัวเครื่องเล่นจะต้องมีความแข็งแรงและมีน้ำหนักเบา ส่วนโค้งของสปริงทำจากไฟเบอร์ที่มีน้ำหนักเบาและแข็งแรง ช่วงครอบขาทำจากอะลูมิเนียม เพื่อป้องกันช่วงท่อนขาด้านล่างทั้งหมด ทั้งหมดนี้จะต้องมีน้ำหนักเบา ไม่เช่นนั้นจะเป็นการเพิ่มภาระแก่ขาและตัวของสปริงเอง

“การเล่นเครื่องแมดฮอป หากเราต้องการเล่นเพื่อออกกำลังกายให้เล่นในระดับน้ำหนักของตัวเองได้ แต่ถ้าต้องการเล่นผาดโผน ต้องการเล่นท่าที่สูงขึ้นไปอีก จะต้องอัพไปเล่นแมดฮอปที่น้ำหนักมากกว่า จะทำให้เรากระโดดได้สูงขึ้น แต่เราไม่สามารถลงไปเล่นในรุ่นน้ำหนักต่ำกว่าได้ เพราะเวลากระโดดตอนลงจะทำให้เท้าไปกระแทกกับพื้นจนเกิดอาการบาดเจ็บ

การเล่นเครื่องเล่นชนิดนี้ ต้องใส่เครื่องป้องกันอาการบาดเจ็บเหมือนๆ กับกีฬาเอ็กซ์ตรีมทั่วไป และเป็นเครื่องเล่นที่เพิ่งเข้ามาในเมืองไทยได้ไม่กี่เดือน ซึ่งถือว่าใหม่มากสำหรับวัยรุ่นบ้านเรา แต่ผลตอบรับก็ถือว่าดีเกินคาด เพราะมีเด็กวัยรุ่นหลายๆ คนให้ความสนใจเข้ามาทดลองเล่นและหาซื้อกลับไปเล่นที่บ้านจำนวนมาก” ซี อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเล่นเครื่องแมดฮอป

เครื่องเล่นชนิดนี้ที่ใช้เล่นเป็นมาตรฐานทั่วโลก สามารถเล่นได้ทั้งเด็ก ผู้หญิง และผู้ชาย ที่มีน้ำหนักไม่เกิน 110 กิโลกรัม โดยแบ่งเป็น 2 รุ่น คือรุ่นเล็กไม่เกิน 50 กิโลกรัม (แบ่งได้อีก 2 ขนาด คือรุ่นน้ำหนัก 20-40 กิโลกรัม และ 30-50 กิโลกรัม) และรุ่นใหญ่น้ำหนักไม่เกิน 110 กิโลกรัม แบ่งแยกย่อยออกไปอีก 3 ระดับ คือ 50-70 กิโลกรัม 70-90 กิโลกรัม และ 90-110 กิโลกรัม ให้เหมาะสมกับน้ำหนักของแต่ละคน สมมติว่าตัวคุณหนัก 65 กิโลกรัม หากต้องการเล่นเพื่อออกกำลังกายสนุกๆ ใช้วิ่ง ใช้เดินทาง ก็สามารถเล่นในรุ่น 50-70 กิโลกรัม แต่ถ้าใจต้องการความท้าทายมากกว่าเดิมก็ต้องให้เล่นในรุ่นที่รองรับน้ำหนักตัวมากกว่าได้ แต่ห้ามลงไปใช้รุ่นที่รองรับน้ำหนักได้ต่ำกว่าเท่านั้น

ใจกล้า ลูกบ้า และความไม่ยอมแพ้

บอส-วรัชญ์ สัจจพรกุล ชั้นม.5 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ผู้คลั่งไคล้เครื่องเล่นแมดฮอปจนเรียกได้ว่าว่างเมื่อไหร่เป็นต้องมาเล่นให้ได้ เล่าถึงที่มาที่ไปจนมาเล่นเครื่องเล่นแมดฮอปนี้ว่า เริ่มจากเล่นสเกตบอร์ดมาก่อน จนวันหนึ่งมีเพื่อนมาบอกว่าเห็นเขาเล่นเครื่องเล่นแมดฮอปที่สยาม ดูสนุกและคงมันส์ถ้าได้เล่น ก็ตามเพื่อนไปเล่น ซึ่งพี่ๆ เขาก็ใจดีให้ทดลองเล่นครับ ปรากฏว่าติดใจ กลับมาเล่นต่อเรื่อยๆ

“เป็นความรู้สึกที่มันส์กว่าการเล่นสเกตบอร์ด ซึ่งกระโดดเตี้ยๆเล่นท่าได้ไม่มาก อาศัยการทรงตัวที่ดีบนบอร์ด แต่แมดฮอปเหมือนเราได้บินไปในอากาศ เสียวๆ วูบๆ และเล่นท่าได้มากกว่าสเกตบอร์ด ซึ่งท่าต่างๆ เราสามารถคิดสร้างสรรค์ท่าใหม่ๆ ได้เอง จะเล่นออกกำลังกาย หรือจะใช้เต้นประกอบเพลงก็ได้เหมือนกัน

ความยากของการเล่นแมดฮอปนี้ ผมว่าอยู่ที่ความกล้าที่จะเล่นท่า และทำอย่างไรให้กระโดดได้สูงๆ เพื่อเล่นท่าที่ยากขึ้น อย่างท่ากระโดดตีลังกาม้วนหน้า ตีลังกากลับหลัง ตอนที่ผมเล่นครั้งแรกผมก็เดินได้เลยครับ คงเป็นเพราะมีพื้นฐานการทรงตัวจากสเกตบอร์ดมาก่อน” บอส หนุ่มวัยทีนเล่าถึงความรู้สึกที่ได้เล่นแมดฮอปเป็นกลุ่มแรกๆ ของประเทศไทย

นอกจากนี้ บอสได้อธิบายการเล่นเครื่องเล่นนี้ให้กับเพื่อนๆ ที่สนใจด้วยว่า การเล่นเครื่องเล่นแมดฮอปจะมีท่าการเล่นพื้นฐานเหมือนกับเครื่องเล่นอื่นๆ โดยมีท่าเดินเป็นท่าพื้นฐานการเล่นอันดับต้นๆ ที่ต้องฝึกการเดินทรงตัว เพราะตัวเราจะอยู่สูงกว่าพื้นปกติ อีกทั้งพื้นที่ยืนและเดินจะเหลือเพียงจุดที่เป็นยางรองพื้นเล็กๆ เท่านั้น

ต่อมาคือการวิ่ง ซึ่งเราจะทำได้เองหลังจากคุ้นเคยกับการเดินพอสมควร และสุดท้ายคือกระโดดอยู่กับที่ เราอาจมองว่าแค่กระโดดคงไม่มีอะไรมาก แต่ที่จริงแล้วเครื่องเล่นแมดฮอปเวลากระโดดตอนขาลงพื้น ตัวเราจะเอียงไปทางด้านหลัง ดังนั้นผู้เล่นจะต้องโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อรักษาสมดุลขาลง

“ผมใช้เวลาไม่ถึง 3 วัน ก็สามารถเล่นได้แล้วครับ ส่วนเรื่องอันตรายนั้นผมบอกได้เลยว่าก็เหมือนกับกีฬาเอ็กซ์ตรีมอื่นๆ ที่ต้องมีอาการหกล้มบาดเจ็บกันจนเป็นเรื่องปกติ แมดฮอปเองผมก็ล้มอยู่บ่อยๆ ครับ ที่จริงแล้วเขามีเครื่องป้องกันอาการบาดเจ็บ แต่ผมไม่ใส่ ผลก็คือมีอยู่ครั้งหนึ่งลงพลาด ต้องรักษาตัวเกือบเดือนถึงจะกลับมาเล่นได้ใหม่ ซึ่งผมก็ไม่ยอมใส่เครื่องป้องกันเหมือนเดิมครับ เพราะรู้สึกท้าทายมากกว่า ผมคิดว่าเป็นกีฬาที่เล่นสนุกมากที่สุดอย่างหนึ่ง ซึ่งดีกว่าการที่เราไปติดยาเสพติด เล่นการพนัน เสียเวลาไปกับสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ครับ” บอส แสดงความเห็นของวัยรุ่นคนหนึ่งที่น่าฟังไม่น้อย

ในขณะที่เพื่อนร่วมก๊วนอย่าง อั๊พ-วสวัตติ์ ไชยเนตร์ ชั้นม.4 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน เริ่มเล่นก็เพราะเพื่อนชวนเล่นเหมือนๆกับบอส เพียงแต่ว่าตัวเขานั้นไม่ได้มีพื้นฐานกีฬาเอ็กซ์ตรีมมาก่อน แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการเล่นแมดฮอปแม้แต่น้อย เพียงแค่วันแรกก็สามารถกระโดดได้เลย และใช้เวลาในการพัฒนาฝีมือไม่นานนักจนเหลือแต่ท่าที่ยากที่สุด คือการกระโดดกลับหลังเท่านั้น

“ผมคิดว่าเป็นเครื่องเล่นที่อาศัยความกล้าเท่านั้นครับ เพียงแค่ใจเรากล้าที่จะทำ กล้าที่จะเล่นท่า ผมว่ายังไงก็ต้องทำได้แน่นอน เมื่อได้เล่นแล้วความรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเราได้เป็นอิสระ กระโดดได้อย่างใจต้องการ” อั๊พ บอกกับเราถึงหัวใจของการเล่นแมดฮอปในความคิดของเขา พื้นฐานกีฬาเดิมที่เขาชอบเล่นมากที่สุดคือบาสเกตบอล

นักเล่นแมดฮอปหนุ่มยังบอกอีกด้วยว่า นอกจากความกล้าแล้วยังต้องมีลูกบ้าผสมเข้าไปด้วย แต่เหลือเพียงท่าเดียวที่ยังทำไม่ได้ก็คือกระโดดตีลังกากลับหลัง เพราะยังกระโดดสูงไม่พอ คิดว่าอาจจะต้องขึ้นไปเล่นแมดฮอปรุ่นใหญ่ขึ้น อาจจะเล่นได้ดีกว่านี้

ไม่น่าเชื่อว่าจากอุปกรณ์ที่ออกแบบมาเพื่อคนพิการทางการเดิน จะสามารถพัฒนาให้กลายเป็นเครื่องเล่นอันน่าอัศจรรย์ ซึ่งแตกต่างจากเครื่องเล่นเอ็กซ์ตรีมเครื่องอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง เพราะเป็นเครื่องเล่นที่เล่นได้ในทุกๆ ที่ หรือแล้วแต่เราจะนำไปใช้ประโยชน์ในการเดินทางในสถานที่ที่ยากแก่การเดินทางไกล ก็สามารถทำได้เช่นกันซึ่งต่างประเทศยังมีผู้เล่นบางกลุ่มนำไปเป็นเครื่องช่วยเดินทางไกลให้เร็วขึ้นอีกด้วย แล้วคุณล่ะจะไม่ลองความท้าทายใหม่ที่โลกมอบให้เชียวหรือ

—————————————————————-

อุปกรณ์เสริม

Madhop Helmet X
Brand : Madhop
Model :
Price: ฿ 450.00

สนับข้อมือ
Brand : Madhop
Model :
Price: ฿ 250.00

สนับศอก [2 ชิ้น]
Brand : Madhop
Model :
Price: ฿ 250.00

Madhop Carry Bag
Brand : Madhop
Model :
Price: ฿ 890.00

โฟมรองเข่า
Brand : Madhop
Model :
Price: ฿ 150.00

ยางรองพื้น [1 ชิ้น]
Brand : Madhop
Model :
Price: ฿ 250.00

ผมลองๆ ไล่ดู

ระดับ 25 ชั้นบรรยากาศ = ระดับกระแสไฟฟ้า แค่เกร็งกำลังก็มีไฟไฟออกมารอบๆ ได้เอง เหมือนตอนไปโฉ่วตื๊บต้าไห่ในเล่ม 7

ระดับ 50 ชั้นบรรยากาศ = ระดับต้านแรงดึงดูด เกร็งกำลังก็สามารถต้านแรงดึงดูด ลอยกลางอากาศได้

ระดับ 75 ชั้นบรรยากาศ = ระดับนิวเคลียร์ฟิชชั่น… อันนี้ผมไม่แน่ใจว่า มันจะมีลักษณะการประจุพลังภายนอกยังไง แต่เห็นตอนไปโฉ่วใช้เห็นมีเส้นแรงแม่เหล็กรอบตัว

ระดับ 100 ชั้นบรรยากาศ = ระดับ??? ยังไม่เคยเห็น…

จากคุณ : StVaIkyrie – [ 4 ก.ค. 50 21:17:47 ]

ระดับ 150 ชั้นบรรยากาศ – ระดับต้านสสารจากนายแบบในภาพ ไม่อาจเปิดเผยใบหน้าได้ เพราะอาจเป็นการสปอยร์ จะเห็นว่าวัตถุรอบตัวของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ เพียงแค่เขาผ่านไปเท่านั้น

หากผมเข้าใจไม่ผิดหนะ
นายแบบในภาพอาจทะลุแค่ระดับ 100 ก็ได้
จึงเรียนท่านจ้าวช่วยข้ากระจ่างด้วยขอรับ

สนามไฟฟ้ากับสนามแม่เหล็กเป็นพลังคนละชนิดกันคับ ในร่างกายคนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆอยู่แล้วในเรื่องวอลอร์ดนักรบในเรื่องน่าจะสามารถเร่งพลังไฟฟ้าให้มากขึ้นได้แต่พลังจะด้อยกว่าพลังสนามแม่เหล็ก

พลังสนามแม่เหล็กนั้นมีพลังมากกว่าและจะเห็นว่าปัจจัยภายนอกเข้ามาเกี่ยวด้วยเช่น ก่อนดาวเสาร์แตกพลักสนามแม่เหล็กในจักรวาลสมดุลระดับพลังสามารถขึ้นได้ไม่มีเพดาน หลังดาวเสาร์แตกเพดานอยู่ที่ 50 ชั้น พอดาวพุธแตกไปอีกก็กลับไปสมดุลอีกส่วนมีเพดานหรือเพดานอยู่ที่เท่าไรต้องถามหวู่หนานเอาคับ – -”

การเรียกชื่อระดับ พลังสนามแม่เหล็ก คุณ StVaIkyrie เรียกได้ถูกต้องแล้วครับ

ส่วนคุณสมบัติของพลังในระดับต่างๆ คงมีการกล่าวไว้ในภาค ไทเกอร์ ชาร์ค ครับ
แต่คุณสมบัติของความสามารถคงไม่พ้น ตามชื่อเรียกของมันครับ
แต่ในภาค หวู่หนาน ระดับที่ระบุความสามารถไว้ชัดเจน คือ 50 ชั้นฟ้า
คือระดับต้านแรงดึงดูด ที่ผู้บรรลุขั้นนี้ การลอยตัวขึ้นเพื่อต้านแรงดึงดูดของโลก
สามารถกระทำได้โดยไม่เสียพลังงานครับ

ส่วน พลังแม่เหล็กเป็นพลังคนละชนิดกับพลังแม่เหล็กไฟฟ้าครับ ซึ่งพลังสนามแม่เหล็ก
จะทรงอานุภาพและความสามารถที่มากกว่าครับ (ไทเกอร์ ชาร์ค ภาค 1 ที่มีในไทยก็บรรายไว้ครับ ^ ^)

และเพดานพลังในช่วงที่ เลโอไนดัส ปรากฏอยู่ที่ 99 หมื่นแรงม้าครับ

ความจริงแล้ว เลโอไนดัส กำลังรวมเศษยานที่ผัง มาดัดแปลงเป็นยานแบบใหม่ครับ
ยานที่แข็งแกร่งและมีความใหญ่เกือบเท่าบลูคิงด้อม ซึ่งสาเหตุของการพังทลายของ
เป็นเพราะ ฤทธิ์เของทพวิชา หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทรของแท้แน่นอน จากต้นตำหรับไป๋จินล่างครับ

ส่วนพลังของเลโอไนดัส เท่าที่ โชว์ในตอนที่ 01 หมัดระเบิดของไป๋จินล่าง และ เลโอไนดัส ปะทะกัน ใช้เท่ากันที่ 99 หมื่นแรงม้าครับ แต่ที่เลโอไนดัส
ทำได้หลังจากที่หมัดปะทะกันคือ เปลี่ยนความเสียหายที่ดาวดวงที่ปะทะกัน จะต้องเสียหาย
อย่างหนัก กลับเปลี่ยนเป็น พลังแห่งการฟื้นฟู เกิดแมกไม้ น้ำตก ภูเขาไปทั่วดาวดวงนั้นครับ

บ่งบอกถึงความเหนือชั้นอย่างสุดๆครับ และหากเลโอไนดัสผู้นี้จะ เกิดทะลุ 100 ชั้นฟ้าก็คงเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ครับ เพียงแต่ อ.อ้วนเหลียงอาจอยากเก็บไว้เซอไพร้ที่หลังมั้งครับ

หลังจากยาน พัง นี่แหละครับ เลโอไนดัส ก็รวมชิ้นส่วนยานที่กระจาย
ดังภาพที่ 1 ครับ โดยแทบไม่ได้ใช้พลังมากมายอะไรเลยครับ เอามือไพ่หลัง
พูดๆๆๆ แล้วยานก็เปลี่ยนรูปใหม่เลยครับ แค่นี้ก็รู้เลยครับว่า ความเก่งนี่ เข้าขั้นเว่อร์เลยครับ
ส่วนรูปที่เห็น เป็นเศษหน้าคนแตกๆ เพราะเลโอไนดัส เอาส่วนยานที่พังช่วงแรกมา
ทำเป็นรูปตัวเองครับ และใช้ เศษยานรูปตัวเองพูดสนทนากับ ไป๋จินล่างที่บุกขึ้นยานเขามาครับ

ส่วน ความเก่งของเลโอไนดัส เดี๋ยวผมรวบรวมไว้ใน 10 วอร์ลอร์ดที่กำลังหาวันว่างๆลงให้ครับ

เพราะพี่ท่านโชว์ไว้เยอะเหมือนกันครับ

รูปที่บอกไว้ครับ หลังการปะทะ หมัดของ เลโอไนดัสและ จินล่าง

พื้นดาวแทนที่จะระเบิด กลับมีสายฟ้าตัดผ่านดาว และก่อเกิด สิ่งมีชีวิตนานา

ขึ้นทั้งดาวครับ

พื้นดาวจังหวะปะทะ ที่แห้งแล้ง กลับมีชีวิตชีวา ดังภาพบนด้วยวิชา

ที่สูงส่งจนไม่รู้จะเรียกว่า เคล็ดอสูร ดีไหมน่ะครับ

ผมไปก่อนนะครับ ไว้จะลงให้เคลียร์อีกทีครับ

แม่จ้าวว ระดับพลัง 99 ชั้นบรรยากาศ ทำได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือนี่..

แบบนี้พี่ลีโอไนดัสก็เป็นคนดีน่ะสิเนี่ย (หลบสปอยร์ได้แจ่มมาก 55)

ขอบคุณท่านออฟมากครับ

แต่ผมสงสัยว่า การประจุพลัง 75 กับ 99 ชั้นบรรยากาศมันจะมีลักษณะยังไงน่ะ

ต้านแรงดึงดูดก็ตามชื่อ

นิวเคลียร์ฟิชชั่นกัน ?? ก็อืม.

จากคุณ : Orb`Ab – [ 16 มิ.ย. 50 19:02:45 ]

“เพราะพวกเค้าไม่เคยอ่านการ์ตูน” ค่ะ

เคยนั่งอ่านการ์ตูน เพื่อนบอกว่า
“เฮ้ยเมิงอายุเท่าไหร่แล้วเนี่ยะ ยังอ่านการ์ตูนอยู่อีก”

เลยตอกกลับไปว่า

“เมิงต่างหาก มาจากยุคไหนวะ ไม่อ่านการ์ตูนเนี่ยะ…แก่ขนาดนั้นเลยเรอะ”

แม่เรา 60 แล้วก็อ่านการ์ตูน นวนิยาย…

พี่ชายเรา 35 กับ 40 แล้ว ก็ยังอ่าน…

สังเกตุดีๆ พวกที่ไม่อ่านการ์ตูน ไม่อ่านนวนิยาย มักจะเขียนหนังสือผิดบ่อยๆ…เพราะเค้าไม่คุ้นชินกับการใช้ภาษาและตัวอักษร
แก้ไขเมื่อ 16 มิ.ย. 50 19:22:24

เพราะผู้ใหญ่”พวกนั้น” ไร้จินตนาการครับ

ผู้ใหญ่อคติกับการ์ตูน ทั้งๆที่ไม่เคยอ่านดูก็คิดไปแล้วว่ายังไงซะ สิ่งที่แสดงออกมาเป็นลายเส้นเป็นเรื่องไร้สาระ

ความเห็นส่วนตัว “ถึงบางคนจะบอกว่าชินจังเป็นการ์ตูนทะลึ่ง แต่อ่านดูดีๆยังมีสาระเรื่องความอบอุ่นของครอบครัวมากกว่า ละครน้ำเน่าหลายๆเรื่องของบ้านเราเยอะ ดูแล้วไม่ประเทืองปัญญายิ่งกว่ากร์ตูนซะอีก”

จำขี้ปากเขามาพูด..

เด็กว่า…ผู้ใหญ่นั้นซีเรียส
ผู้ใหญ่ว่า….เด็กนั้นไร้สาระ

เด็กพูดอย่างนั้น เพราะเขาไม่เคยเป็นผู้ใหญ่
แต่ผู้ใหญ่เคยผ่านวัยเด็กมาแล้ว เขาคงลืมไปว่าในวัยเด็กของพวกเขา….สาระนั้นคืออะไร

เพราะบางคนที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว…มักจะลืม หรือ แกล้งลืมว่าตัวเองเคยเป็นเด็กมาก่อน

พ่อเราอายุ 50 กว่าๆ แล้ว แต่พอโดราเอมอนมาทีไรต้องหยุดดูก่อนทุกที เล่นเอาแม่บ่นบ่อยๆ เพราะพ่อชอบยืนบังมิดจอ

ต้องขอคำจำกัดความว่า ผู้ใหญ่นี่น่ะ อายุเท่าไหร่ด้วยครับ

ของผมนี่ อายุ 29 ทำงานทำการมีลูกน้อง ทุกวันนี้ก็ยังอ่านการ์ตูนอยู่

เดี๋ยวนี้วัยตั้งแต่ 30 ลงมานี่ส่วนใหญ่ก็อ่านการ์ตูนกันทั้งนั้นครับ ผู้ใหญ่ที่ไม่อ่านเลยและคิดว่าการ์ตูนเป็นเรื่องของเด็กส่วนมากมักจะ 45 ขึ้น

เพราะผู้ใหญ่มีความแค้นค่ะ ไม่อยากเห็นเรามีความสุข เหอะๆ มองโลกในแง่ร้ายไปหรือเปล่า

แต่สำหรับเรานะ ที่บ้านเราเป็นแบบนี้แหละ เขาโดนทำอะไรมาไม่ดี เราก็จะโดนเหมือนที่เขาโดน
เขาไม่เคยทำอะไร เราก็จะต้องไม่ได้ทำด้วย

คนเรามักจะกลัวในสิ่งที่ไม่รู้จัก … เป็นเรื่องปกติ …

แล้่วผู้ใหญ่ๆ ส่วนใหญ่หลายๆคน ก็หัวแข็ง ไม่รู้จักไม่พอ แถมไม่คิดจะทำความมรู้จักด้วย …
เมื่อไม่รู้ ก็จะหวาดกลัว ต่อไปเรื่อยๆ …

ผลก็เลยออกมาเป็นแบบนี้ …

เพราะผู้ ใหญ่ อ่านแต่ “การ์ตูนผู้ใหญ่” หรือเปล่าครับ

เห็นด้วยกับทั้ง #1 และ #2 ครับ

“เพราะพวกเค้าไม่เคยอ่านการ์ตูน” และเพราะคนเราเมื่อโตขึ้นจินตนาการมันจะถดถอยลงครับ

ผมยังจำสมัยที่ตัวเองติดดรากอนบอลได้ดีว่าเรื่องนี้สุดยอดขนาดไหน แต่เมื่อกลับมาอ่านในตอนนี้รู้สึกว่าความรู้สึกมันหายไปพอสมควร

“สังเกตุดีๆ พวกที่ไม่อ่านการ์ตูน ไม่อ่านนวนิยาย มักจะเขียนหนังสือผิดบ่อยๆ…เพราะเค้าไม่คุ้นชินกับการใช้ภาษาและตัวอักษร” > เค้ากะรุ้ว่า…มันมีเรื่องดี ๆ แฝงอยู่เหมือนกันนะ

ส่วนถึงขั้นให้เกียรติคนอ่านการ์ตุน อันนี้เวอร์ไปนิดส์…
แค่เข้าใจว่าการ์ตุน คือสิ่งที่ส่งเสริมจินตนาการ เปนอีกโลก
ที่ไม่มีพิษ มีภัย กะโอเครละล่ะเน๊าะ . . .

เรื่องบางเรื่อง วันข้างหน้า ( เข้าใจว่าเปนน้อง…เน๊าะผู้ตั้งกระทุ้อ่ะ )
หากเราโตเปนผู้ใหญ่ เรากะพยายามอย่าลืมวัยเด้กที่เราไม่เข้าใจ
ผู้ใหญ่ … แล้วเปนผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด้ก … คิดแบบนี้สบายใจหรือยัง

ผู้ใหญ่อายุ 45+ มีน้อยนะที่ได้อ่านการ์ตูนในช่วงวัยรุ่น
พอถึงช่วงเวลาที่ผู้ใหญ่รุ่นเรา (ที่มีโอกาสได้อ่านการ์ตูนกัน) ไปแทนที่พวกเขาเมื่อไหร่
ก็ขอให้เข้าใจเด็ก ๆ บ้างก็แล้วกัน เพราะอย่างน้อยเราก็เคยเป็นอย่างนั้น
แต่ว่าลองนึกภาพตัวเองตอนอายุ 40 แล้วไปยืนเลือกดูการ์ตูน มันก็เขิน ๆ เหมือนกันนะนี่

3x แล้ว ก็ยังอ่านอยู่นะ เพื่อนๆรุ่นเดียวกันที่เคยอ่าน ถึงตอนนี้เท่าที่รู้ก็ยังอย่างอยู่บ้าง แต่บางคนอาจจะน้อยลง คนเคยอ่านมันเลิกไม่ได้หรอก เพียงแต่เราก็เลือกเรื่องบ้าง บอกตรงๆ เรื่องที่วัยรุ่นสมัยนี้บอกว่าสนุก บางทีเราอ่านแล้วไม่สนุกก็มี(เช่น คุโรมาตี้ อย่าว่ากันนะ)

แล้วการ์ตูนสมัยนี้ก็ต้องเลือกกันจริงๆ สมัยผมเด็กๆ การ์ตูนผู้ชายมีแต่แนวฮีโร่ ไม่ค่อยเป็นพิษเป็นภัย (อาจมีหัวร้างข้างแตกบ้าง) ต่อมาผมวัยรุ่น เริ่มมีแนวรักวัยรุ่น เช่น มิยูกิ วัยรุ่นวุ่นรัก Orange Road ซึ่งอาจมีทะลึ่งตึงตังบ้าง แต่ก็ยังมีคติสอนใจวัยรุ่น เช่น วัยรุ่นวุ่นรัก ก็สอนให้ขยันเรียนหนังสือ Orange Road สังเกตไหมว่า แม้เคียวสุเกะมันจะทะลึ่งแค่ไหน แต่มันไม่เคยทำอะไรมาโดกะเลยนะ (พูดถึง manga เท่านั้นนะ) ส่วนการ์ตูนผู้หญิงแต่ก่อนก็ยังตาหวานบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ ต่างจากสมัยนี้ที่ต้องมีไรกันซะทุกที

ด้วยเนื้อหาที่เปลี่ยนไปตามยุคสมัย มันเลยอาจเป็นที่เพ่งเล็งจากบางคนที่ไม่เข้าใจว่าการ์ตูนมีเนื้อหาหลายแบบ บางเรื่องอาจมีฉากทะลึ่ง แต่เนื้อหาไม่เลย (เช่นซิตี้ฮันเตอร์) บางเรื่องรูปไม่ล่อแหลม แต่เนื้อหาล่อแหลม(เช่นการ์ตูนผู้หญิงบางเรื่อง) สำหรับผมในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่ที่เคยผ่านการอ่านการ์ตูนมาอย่างโชกโชน ถ้าอนาคต ผมมีลูก ผมคงเป็นผู้เลือกการ์ตูนให้ลูกอ่านเอง จนวันนึงผมมั่นใจได้ว่าลูกผมมีความคิดพอที่จะแยกแยะและตัดสินใจได้ว่าอะไรดีไม่ดี จึงค่อยปล่อยให้เป็นอิสระ และการ์ตูนที่บ้านกว่าหมื่นเล่ม ก็คงไม่อนุญาตให้ลูกอ่านทุกเล่มหรอก (อนาคตสงสัยต้องกั้นห้องแปะป้ายว่า 18+ 5 5 5)

การถวายสังฆทาน โยมไม่ต้องว่าอะไรก็เป็นสังฆทาน ถ้าเราเห็นว่าพระนั่งตั้งแต่ 4 องค์ขึ้นไป ก็ถวายไปปั๊บไม่ต้องพูดเป็นสังฆทานเลย อานิสงส์ได้ครบ

เวลาอุทิศส่วนกุศล ขอบอกให้ผม(พระยายม)เป็นพยานด้วย….ถ้าทำทั้งบุญทั้งบาป บางทีกรรมมันปกปิด เวลาถามเรื่องบุญนี่มันนึกไม่ออก ถ้านึกไม่ออกก็มีความจำเป็นอย่างยิ่ง จะต้องปล่อยให้ตกนรก หากว่าถาม 3 เที่ยว นึกไม่ออก…..

….ตำแหน่งพระยายม ท่านเป็นพรหม แต่เขตที่ท่านตั้งอยู่ในเขตของจาตุมหาราช ไม่ใช่เขตนรก

การได้พระพุทธรูปไปมีอานิสงส์ทำให้ร่างกายแกมีแสงสว่างมาก

ถวายสังฆทาน 100 ครั้ง มีผลไม่เท่ากับถวายวิหารทาน 1 ครั้ง

ผ้าไตรจะได้เครื่องแต่งตัวเป็นทิพย์

เทวดาชั้นยามาที่จะอยู่
1.รักสวดมนต์เป็นปกติ
2.เจริญสมาธิขั้นอุปจารสมาธิ

ในแดนนั้น มีอะไรพิเศษอย่างหนึ่ง ถ้าสิ่งใดที่ควรสิ่งนั้นมันจะเกิดเอง ทันทีทันใด

บวชแต่ร่างกาย แต่ใจไม่บวชนี่ ลงนรกนับไม่ถ้วน

เทวดากับพรหมนี่ฟังเทศน์จากพระอริยเจ้าก็ตาม ฟังเทศน์จากพระพุทธเจ้าก็ตาม บรรลุมรรคผลนับไม่ถ้วน มากกว่าคน

เจอเมื่อวานที่ห้องสมุดป๋วย

วารสาร ศาสตร์แห่งผู้นำ ปีที่ 1 ฉบับปฐมฤกษ์ 2552
พ.ค.-ส.ค.2552 ออกราย 4 เดือน

เจอเมื่อ 14 ก.ย.2552